Een tijdje worstel ik al met mijn oude gewoonte om dode dieren te eten. Ik vind vlees en vis heerlijk, maar ik ben tot het inzicht gekomen dat het niet goed is. In de eerste plaats niet goed voor de dieren, maar ook niet voor mensen. Laatst ging ik voor het eerst uit eten met Henriëtte in Stockholm. Ik biechtte haar op dat ik vegetarisch wilde eten (of ze dat niet lastig vond), toen zij mij vertelde dat ze veganist was. Veganisten eten niet alleen geen dieren, maar ook geen producten waar dieren aan te pas zijn gekomen, zoals boter, kaas en eieren. Ik vind het al lastig geen vlees en geen vis te eten, maar zij vertelde dat het een bewuste keuze van haar was, die ze had genomen op haar zeventiende en dat het helemaal niet zo moeilijk was. Dat is mij sindsdien bijgebleven. Lees meer…
Na de eerste dag van de CeBIT 2012 was ik niet meer zo enthousiast. De beurs was minder leeg en minder wanhopig dan vorig jaar, maar iets spectaculairs hadden we nog niet gezien.
Gelukkig zagen we op de tweede dag een kleine bescheiden stand van de universiteit van Ulm. Daar had een klein groepje studenten als afstudeeropdracht (in een week tijd!) een opstelling in elkaar gezet, waarbij een Virtual Reality bril gekoppeld was aan een computer. Door middel van speciale witte bolletjes kon een eenvoudige camera van bovenaf “zien” waar je naar keek en zo het virtuele beeld in je bril aanpassen. Deze techniek bestaat al een tijdje en is o.a. gebruikt bij Gollem in de film Lord of the Rings. Het was heel leuk om het zelf te proberen en om de studenten erover te horen!
Het was een gezellige CeBIT en we hebben leuke dingen gezien, maar mijn verwachtingen bleven onbeantwoord. Het was goed om te zien dat de beurs weer een beetje in de lift zit (naar boven) en ik boek bij terugkomst onmiddellijk mijn accommodatie voor volgend jaar. Ga je mee?
Na een dag op de CeBIT zit ik in de Stadtbibliothek van Hannover op de derde verdieping. Er is hier gratis WiFi, stopcontacten, ruimte om rustig te werken. Helaas gaan ze al om 19:00 dicht, maar evengoed goed voor elkaar, hier! Wat een beetje subsidie al kan doen voor een stad en een enkele spontane bezoeker…
Voordat ik dit jaar naar Hannover kwam, hoopte ik op een opleving. Een ommekeer na jaren van teruglopende bezoekersaantallen. Een zwalkend beleid van de organisatie van CeBIT dat er jaren achtereen voor zorgde dat de zakelijke bezoekers wegbleven en de beurs steeds minder interessant werd voor zowel bezoekers als standhouders.
Vorig jaar al voorspelde ik een opleving van de markt en het is een ruig jaar geweest. Sinds de vorige CeBIT ben ik overgestapt op een MacBook Air en, hoewel Apple al jaren traditiegetrouw ontbreekt op de CeBIT, zie ik een hoop verandering voor ons, waarvan ik de nodige aanwezigheid op de beurs verwacht. Natuurlijk komt er binnenkort een iPad 3, iPhone 5 en zou Microsoft ook nog iets doen? En hoe doen de namaakmodellen het? En de underdog-tablets?
Ik ben ondertussen het nieuwste besturingssysteem voor de Mac, Mountain Lion 10.8, aan het testen. Dit besturingssysteem slaat de brug tussen het besturingssysteem van de iPhone en iPad (Apple iOS) en de Mac. Meer dan ooit verwacht ik gadgets en accessoires voor iPhones, iPads en Macs en natuurlijk zal ik jullie voorzien van foto’s en video.
Ondertussen probeert ook Microsoft met Windows 8 de kloof tussen Windows 7 en Windows Phone 7 te dichten. Microsoft en Nokia (de hardwarefabrikant van de mobiele toestellen) staan traditiegetrouw wel op de CeBIT, dus ben ik benieuwd wat zij mij te vertellen hebben.
Vorig jaar was ik slechts 1,5 dag op de beurs. Dit jaar heb ik twee volle dagen uitgetrokken en ik hoop dat Hannover mij niet zal teleurstellen. Ik heb er in ieder geval zin in en ook dit jaar ontbreekt onze Flickr Group niet:
Vers bloed
Hoe leer je nieuwe mensen kennen en hoe kom je aan nieuwe ideeën? Vaak gebruik ik het verhaal van de CD-wisselaar. Stel: je hebt een CD-wisselaar waar zes CD’s in passen. Vroeger zat zo’n CD-wisselaar achter in je auto. Het voordeel: je hoort altijd muziek die je goed vindt. Het nadeel: je hoort nooit nieuwe muziek. Daarvoor heb je de radio nodig, maar daar heb je altijd ruis, gepraat en reclame tussen de muziek door.Dit zelfde fenomeen heb je op Twitter. Stel: je volgt zes mensen op Twitter. Op die manier kun je de informatie tot je nemen die zij met je delen, maar hoe kom je aan nieuwe informatie? Slechts weinig mensen zullen lukraak onbekenden gaan volgen om te kijken of dat nieuwe inzichten oplevert en het zoeken naar nieuwe interessante accounts is een tijdrovende klus.
Twitter List
Op Twitter kun je lijstjes bijhouden. Zo’n lijst geef je een naam en je voegt er Twitteraccounts aan toe. Zo heb ik een lijst Nieuws gemaakt, waaraan ik publieke Twitteraccounts van kranten heb toegevoegd. Op m’n iPad gebruik ik Flipboard om alle tweets van die lijst weer te geven, zodat ik een soort live-krant heb van wat er gebeurt in de wereld. Ook heb ik een Twitter List die Schagen heet. Schagen is mijn woonplaats en mijn lijst Schagen bevat Twitteraccounts van mensen (en bedrijven) die ik ken en die iets met Schagen hebben. Vooral als ik op reis ben, vind ik het prettig om te lezen wat er in mijn woonplaats gebeurt. Zie het als de moderne versie van een streekkrant, geschreven door het volk zelf!
ConversationList
Op een dag zag ik bij iemand een List die “conversationlist” heette. In de omschrijving stond: ”A dynamic list rebuilt daily of the people you are talking to and about”. Ook bij andere mensen vond ik zo’n lijst. Ik ontdekte dat deze lijst niet door de mensen zelf, maar door een systeem wordt bijgehouden. Dat systeem heet ConversationList en je kunt het vinden op http://conversationlist.com/
Hoe werkt het?
Als je “praat” met mensen op Twitter, dat wil zeggen: je noemt hun Twitternaam in je tweets, dan worden deze mensen door ConversationList opgemerkt. De mensen met wie je het afgelopen etmaal hebt gepraat, komen op jouw lijst conversationlist te staan. Ieder etmaal kijkt ConversationList opnieuw met wie je hebt gesproken en zo ziet jouw lijst er dagelijks anders uit. De mensen uit jouw netwerk kunnen die lijst volgen, zodat ze in hun tijdlijn de tweets zien van de mensen met wie jij het afgelopen etmaal hebt gesproken. Slim, hè? Door je te abonneren op een conversationlist van een vriend of bekende, zeg je dus eigenlijk: “Toon mij de tweets van de mensen met wie jij praat op Twitter”. Op die manier kun je informatie tot je nemen van mensen die je vrienden hebben ontdekt. Want twee weten meer dan een.
Vrijdagochtend, 10:08. De conducteur controleert mijn OV-chip.
Conducteur: “U hebt geen korting, hè, meneer. Bent u vergeten uw Produkt op te halen?”
Ik: “Neen. Ik ben zo stom geweest om vandaag de trein te nemen en om vóór 09:00 in te checken. Daarna ben ik niet meer de trein uit geweest met al mijn spullen om uit te checken en weer in te checken, om zo te voorkomen dat ik word opgelicht door de NS. Dit, in tegenstelling tot wat de NS eerder beloofde – de korting na 09:00 zou namelijk automatisch worden verrekend”
Conducteur: “U kunt ook een kaartje kopen”
Ik: “U bedoelt: kaartjeS. Ja, zolang er nog kaartjes te koop zijn”
Vanavond bracht ik mijn zoon (bijna 3) naar bed. Hij zeurde om limonade, maar hij had z’n tanden al gepoetst, dus negeerde ik hem, zoals het een professioneel pedagogisch didactisch ouder betaamt.
Opeens klonk er een noodkreet uit zijn slaapkamer. “Pappa, ik voel me niet zo lekker”, huilde hij. Ik snelde naar hem toe. Het zag er slecht uit. Heel slecht. Ik pakte hem uit bed en drukte hem liefdevol tegen mijn borst. Ik hoorde zijn hartje tekeer gaan. Ik maakte me grote zorgen.
“Wat is er aan de hand”, vroeg ik. “Ik heb zo’n keelpijn”, antwoordde het arme mannetje. Toen vroeg ik: “Wat denk je zelf dat het beste helpt tegen je keelpijn”. Hij fronste en dacht diep na.
