dae's weblog

Vers bloed
Hoe leer je nieuwe mensen kennen en hoe kom je aan nieuwe ideeën? Vaak gebruik ik het verhaal van de CD-wisselaar. Stel: je hebt een CD-wisselaar waar zes CD’s in passen. Vroeger zat zo’n CD-wisselaar achter in je auto. Het voordeel: je hoort altijd muziek die je goed vindt. Het nadeel: je hoort nooit nieuwe muziek. Daarvoor heb je de radio nodig, maar daar heb je altijd ruis, gepraat en reclame tussen de muziek door.Dit zelfde fenomeen heb je op Twitter. Stel: je volgt zes mensen op Twitter. Op die manier kun je de informatie tot je nemen die zij met je delen, maar hoe kom je aan nieuwe informatie? Slechts weinig mensen zullen lukraak onbekenden gaan volgen om te kijken of dat nieuwe inzichten oplevert en het zoeken naar nieuwe interessante accounts is een tijdrovende klus.

Twitter List
Op Twitter kun je lijstjes bijhouden. Zo’n lijst geef je een naam en je voegt er Twitteraccounts aan toe. Zo heb ik een lijst Nieuws gemaakt, waaraan ik publieke Twitteraccounts van kranten heb toegevoegd. Op m’n iPad gebruik ik Flipboard om alle tweets van die lijst weer te geven, zodat ik een soort live-krant heb van wat er gebeurt in de wereld. Ook heb ik een Twitter List die Schagen heet. Schagen is mijn woonplaats en mijn lijst Schagen bevat Twitteraccounts van mensen (en bedrijven) die ik ken en die iets met Schagen hebben. Vooral als ik op reis ben, vind ik het prettig om te lezen wat er in mijn woonplaats gebeurt. Zie het als de moderne versie van een streekkrant, geschreven door het volk zelf!

ConversationList
Op een dag zag ik bij iemand een List die “conversationlist” heette. In de omschrijving stond: ”A dynamic list rebuilt daily of the people you are talking to and about”. Ook bij andere mensen vond ik zo’n lijst. Ik ontdekte dat deze lijst niet door de mensen zelf, maar door een systeem wordt bijgehouden. Dat systeem heet ConversationList en je kunt het vinden op http://conversationlist.com/

Hoe werkt het?
Als je “praat” met mensen op Twitter, dat wil zeggen: je noemt hun Twitternaam in je tweets, dan worden deze mensen door ConversationList opgemerkt. De mensen met wie je het afgelopen etmaal hebt gepraat, komen op jouw lijst conversationlist te staan. Ieder etmaal kijkt ConversationList opnieuw met wie je hebt gesproken en zo ziet jouw lijst er dagelijks anders uit. De mensen uit jouw netwerk kunnen die lijst volgen, zodat ze in hun tijdlijn de tweets zien van de mensen met wie jij het afgelopen etmaal hebt gesproken. Slim, hè? Door je te abonneren op een conversationlist van een vriend of bekende, zeg je dus eigenlijk: “Toon mij de tweets van de mensen met wie jij praat op Twitter”. Op die manier kun je informatie tot je nemen van mensen die je vrienden hebben ontdekt. Want twee weten meer dan een.

Vrijdagochtend, 10:08. De conducteur controleert mijn OV-chip.

Conducteur: “U hebt geen korting, hè, meneer. Bent u vergeten uw Produkt op te halen?”

Ik: “Neen. Ik ben zo stom geweest om vandaag de trein te nemen en om vóór 09:00 in te checken. Daarna ben ik niet meer de trein uit geweest met al mijn spullen om uit te checken en weer in te checken, om zo te voorkomen dat ik word opgelicht door de NS. Dit, in tegenstelling tot wat de NS eerder beloofde – de korting na 09:00 zou namelijk automatisch worden verrekend”

Conducteur: “U kunt ook een kaartje kopen”

Ik: “U bedoelt: kaartjeS. Ja, zolang er nog kaartjes te koop zijn”

Conducteur: “Goedemorgen, meneer”

Ik: “Goedemorgen”

Vanavond bracht ik mijn zoon (bijna 3) naar bed. Hij zeurde om limonade, maar hij had z’n tanden al gepoetst, dus negeerde ik hem, zoals het een professioneel pedagogisch didactisch ouder betaamt.

Opeens klonk er een noodkreet uit zijn slaapkamer. “Pappa, ik voel me niet zo lekker”, huilde hij. Ik snelde naar hem toe. Het zag er slecht uit. Heel slecht. Ik pakte hem uit bed en drukte hem liefdevol tegen mijn borst. Ik hoorde zijn hartje tekeer gaan. Ik maakte me grote zorgen.

“Wat is er aan de hand”, vroeg ik. “Ik heb zo’n keelpijn”, antwoordde het arme mannetje. Toen vroeg ik: “Wat denk je zelf dat het beste helpt tegen je keelpijn”. Hij fronste en dacht diep na.

Toen antwoorde hij vastberaden: “Limonade”

Eindelijk, regen! Ik probeer de warme, kleffe dag nog steeds te vergeten en m’n ramen staan nog tegen elkaar open om de warmte het huis uit te jagen. Het geluid van regen maakt me rustig. Buiten is het inmiddels lekker afgekoeld, dus is het tijd voor een regenwandeling! De regenwandeling:

Doelstelling
De bedoeling van de regenwandeling is dat je er rustig van wordt. Probeer zo nat mogelijk te worden door de regen en haast je vooral niet, ook al zegt je intuïtie van wel.

Achtergrond
Tijdens mijn jeugd ging ik vaak lopend of op de fiets de deur uit. Natuurlijk kon ik niet voorkomen dat ik af en toe totaal werd natgeregend. Dat heeft echter nooit tot gevaarlijke situaties geleid en telkens als ik thuis kwam, vond ik daar warmte en veiligheid. Nu, tijdens mijn volwassen leven, verplaats ik mij voornamelijk per auto. Ik heb mobiele telefoons bij mij, laptops en andere apparatuur die vooral droog moet blijven. De kans dat ik spontaan door-en-door natgeregend word is daardoor nihil. De regenwandeling is een gecontroleerd experiment om het gevoel van vroeger te hervinden. Het effect van de regenwandeling is maximaal als de temperatuur tenminste vijf graden is gedaald. Regent het, maar is het buiten nog net zo warm als vóór de regen? Wacht dan een betere gelegenheid voor je regenwandeling af.

Omstandigheden
De regenwandeling kan zo kort of zo lang duren als je zelf wilt. Experimenteer. Je zult merken dat het een soort verkenningstocht is. Als je niet vaak buiten in de regen loopt met de bedoeling zo nat mogelijk te worden, pak het dan voorzichtig aan en verken je omgeving zoals je iedere nieuwe omgeving verkent: loop kleine rondjes en maak die rondjes steeds groter. Dat hoeft niet meteen tijdens je eerste regenwandeling. Je kunt ook een regenwandeling naar goede vrienden maken. Sein ze dan vooraf in, zodat ze je kunnen onthalen met warme, droge kleding. Als ze een wasdroger hebben, kun je redelijk snel weer droog naar huis, hoewel dat natuurlijk niet hoeft als het écht goede vrienden zijn.

Benodigdheden
Draag zo min mogelijk kleding. Als je voelt dat je niet naakt de deur uit kunt, trek dan in ieder geval zo min mogelijk aan. De bedoeling is dat je natregent. Ik draag een korte broek en open sandalen. Houd rekening met de buitentemperatuur. Zoek een goede balans tussen te veel kleren en onderkoeld raken tijdens je regenwandeling. Wees moedig en experimenteer! Je kunt natuurlijk ook de duur van je regenwandeling verkorten. Eventueel kun je je waterdichte horloge omhouden. Laat alles van waarde zo veel mogelijk thuis, maar vergeet niet je huissleutels mee te nemen. Mocht er thuis iemand achterblijven om de deur voor je open te doen, dan heb je geluk kun je zelfs je sleutels thuis laten!

De regenwandeling
Als je ongetraind buiten loopt, voel je constant de behoefte om je te haasten, alsof een stemmetje in je hoofd je waarschuwt voor de regen. Dit is volkomen normaal. Negeer dat stemmetje. Dat is het zelfde stemmetje dat tegen je zegt dat je niet zo verkrampt op de stoel van de tandarts hoeft te zitten, terwijl deze je mond controleert. Probeer zo rustig mogelijk ontspannen te blijven lopen en laat de regen je vooral natregenen; dat is de bedoeling! Dit gevoel slijt vanzelf, zodra je lichaam begrijpt dat de regenwandeling een terugkerend evenement is.

Afsluiting
Na een geslaagde regenwandeling ben je erg afgekoeld. Neem een lekker warme douche of bad en drink eventueel een slaapmutsje om op te warmen. Je kunt de ramen sluiten, maar dan mis je het geluid van de regen. Als je een open haard aan doet of de verwarming opstookt, sluit dan je ramen, natuurlijk. Je bent nu klaar om heerlijk rustig te gaan slapen, hoewel nog even met je geliefde knuffelen het effect van de regenwandeling versterkt. Probeer de volgende keer samen eens een regenwandeling (vergeet dan de huissleutels niet).

Seizoensknaller!

Aan boord van vlucht HV5585 hoor ik dat we zes minuten eerder dan gepland al klaar zijn voor vertrek! We wachten alleen nog even op de ontbrekende passagier, die de vlucht niet op tijd gehaald heeft. Zijn bagage wordt nog gezocht en zal van boord worden verwijderd.

Uiteindelijk vertrekken we tien minuten later en ik bedenk dat dit de passagiers, die de vlucht wél gehaald hebben, de nodige angst zal inboezemen voor de volgende keer dat ze vliegen. Ik hoor de mensen om mij heen denken: “Het vliegtuig gaat echt weg en je tas wordt ook echt van boord gehaald”, terwijl ik twijfel of het niet enkel bangmakerij was om de vertraging mee te verhullen. Het zou een leuke creatieve draai kunnen zijn aan de mededeling “helaas vertrekken wij vandaag enkele minuten later dan gepland”. Ik denk aan de NS, die tegenwoordig eerst wacht tot de trein een halfuur te laat is, om vervolgens aan te kondigen dat “de trein van 19:25″ (die van een halfuur geleden) “over enkele ogenblikken zal vertrekken vanaf spoor 8A”. Dat klinkt een stuk positiever!

Ondertussen sla ik het flight magazine open en mijn oog valt op een pre-elfseptember parfumadvertentie, die zichzelf aanprijst als de “seizoensknaller”. Aan boord van een vliegtuig! I kid you not. Dat valt nauwelijks te rijmen met het anti-satirebeleid op de vliegvelden van tegenwoordig. Ik fantaseer de volgende scène: “Meneer, heeft u uw eigen bagage ingepakt? Kan iemand iets gevaarlijks in uw tas hebben gedaan”, waarna ik braaf vertel dat ik een seizoensknaller bij me heb, om vervolgens afgevoerd te worden met handboeien, blinddoek en veel geblaf van Duitse herders. Op de vraag of ik mijn tas ergens onbeheerd had achtergelaten, heb ik weleens in een vlaag van verstandsverbijstering gefluisterd dat mijn tas lange tijd onbeheerd op mijn hotelkamer heeft gestaan en dat ik hem nadien niet anaal heb doorzocht op drugs of bommen. Gelukkig wisten ze niet wat ze met die gefluisterde opmerking aan moesten en ben ik door het oog van de naald geglipt, zonder latex handschoenen en zonder Duitse herders.

Het videosysteem aan boord toont een pre-Griekenlandcrisis promotiefilmpje van Griekenland, een vakantieland waar iedereen al z’n vakantie-euro’s naar hartelust kwijt kan.

We landen tien minuten later dan gepland.

Welkom bij @PostillionHotel!

Vanavond slaap ik in Bunnik, in het vernieuwde en vandaag officieel door de burgemeester van Bunnik geopende Postillion Hotel Utrecht Bunnik. Morgen (of eigenlijk straks al) houden we daar met de Netwerk Gebruikersgroep Nederland (NGN) de iPad in de Organisatie Dag, #NGNiPad

Ik weet niet of je ooit in het oude Postillion Hotel bent geweest, maar het heeft echt een megametamorfose ondergaan – alleen de parkeerplaats en de lift herken je nog! Had ik al gemeld dat de mensen allervriendelijkst en behulpzaam zijn? Echt!

Ja, het nieuwe Postillion zit ook op Twitter en bij binnenkomst zag ik natuurlijk ook onmiddellijk het Foursquare-bord op de balie staan. Er is (momenteel) een special die je eenmalig 25% korting geeft op het Business Point of hotelovernachting. 25%, da’s de moeite waard! Maar hey, ik vertel je natuurlijk niet dat je op Foursquare móet…

Het interieur is stevig onder handen genomen. Ik zie zelfs TV Dinner opstellingen, waar je als eenzame zakenreiziger aan een efficiënt tafeltje alleen kunt dineren onder het genot van GTST, K1, K3, het maakt niet uit. Het is een nieuw opkomende trend en het is even wennen, maar het ziet er mooi uit.

Royaal lokaal A-klasse IPv4 subnet...

De zalen waar we morgen 275 man een dag lang gaan vermaken, zijn uitgerust met spiksplinternieuwe breedbeeldbeamers met HDMI. Het ziet er prachtig verzorgd, schoon en nieuw uit! Goed, er moeten nog wél kabels in de beamers (niet draadloos), maar ik ben Dae Punt en zij zijn een hotel Door het hele hotel is gratis draadloos netwerk en zonder codes, sleutels, vouchers en zonder gedoe. Heerlijk! Onder water zie ik wél dat het nog 802.11g (54 Mbps) is en ook het royale lokale A-klasse IPv4 subnet maakt mij een beetje ongerust. Het is al laat en ik ga niet proberen of ik draadloos vanaf mijn laptop met mijn iPad kan praten. Als dát kan, dan betekent dat dat de WiFi-sessies niet geïsoleerd zijn, dat iedereen met iedereen kan praten en dat betekent dan weer dat al het onbeveiligde Twitter-/Facebookverkeer door iedereen kan worden gehijacked, maar het is tijd om te slapen. Ik ga ook geen firewalking doen. Laat het los!

M’n kamer (111; ik verzin dit niet) ziet er prachtig uit. Er staat zelfs een trendy rode Sit & Joy zitzak. Naast mijn bed vind ik in plaats van een goedgevulde minibar het Nieuwe Testament, maar we zijn in Nederland, dus ook dat hoort erbij…

Nog even gauw wat slapen en dan gaan we lekker een dagje knallen. Ik heb er zin in! En Postillion: hou het een beetje up-to-date en dan zien jullie mij hier zeker terug!

Gisteren was ik op de golfbaan voor een Google Apps migratie. Tijdens een koffiepauze in het clubhuis kwam er een jongetje naast mij zitten. Hij had een golfpet op.

Ik vroeg: “Heb je eigenlijk een handicap?”
Hij antwoordde (zonder met zijn ogen te knipperen): “Ja, meneer. 11″
Ik: “En hoe oud ben je?”
Hij: “12, meneer”
Ik zei plagerig: “Nou, gelukkig ben je nog jong en heb je genoeg tijd om aan een fatsoenlijke handicap te werken”

Hij knikte instemmend en zweeg.
Ik dronk mijn koffie-au-lait op.

Voor mij draait de CeBIT om meer dan enkel technologie. Ik voel me heerlijk tussen die apparaten, bedrijven, maar vooral ook de mensen! Dit jaar waren Tim, Willem en Marc met me mee naar Hannover. Lees meer…