dae's weblog

Al tijden ben ik op de hoogte van het bestaan van Microsoft Tag – een technologie, die werkt als een soort barcode.

Gisteren zat ik met Tim in de trein en toen hebben we het eens goed uitgezocht…

Het werkt met gekleurde plaatjes, die je kunt scannen (fotograferen) met behulp van je mobiele telefoon (bijvoorbeeld: iPhone, Nokia of BlackBerry).

Je hebt hiervoor Microsoft Tag Reader nodig; een kleine gratis applicatie die je met je mobiel kunt downloaden door naar http://gettag.mobi te gaan. Zodra je de Reader hebt geïnstalleerd, kun je aan de slag.

Maak (met de Reader) een foto van het onderstaande plaatje en kijk wat er gebeurt…

Spannend, hè? Ik ben heel benieuwd wat jij ervan vindt!

Test Tag 1	Test Tag 2
Test Tag 3	Test Tag 4

Met behulp van Microsoft Tag kun je visitekaartjes naar een mobiele telefoon overbrengen, een URL (link naar een website) of je kunt er een tekstbericht mee overbrengen.

Het ligt voor de hand dat deze technologie in advertenties (banners op het internet, bushokjes, TV, tijdschriften) gebruikt zal worden.

De truc is dat je er geen speciale barcodescanner voor nodig hebt, maar enkel je telefoon, die je toch altijd bij je hebt. Die telefoon kun je dan meteen gebruiken om het resultaat mee te verwerken.

Cool, hè?!?!

Bedenk eens wat je daarmee allemaal kunt doen…

Pssst! Heb je ook een iPhone 3G? Probeer dan de nieuwste software, versie 2.2.1 eens uit…
Let op: Als je je iPhone hebt gejailbreaked, dan gaat deze update niet werken.

Nieuwe firmwareversie 2.2.1 voor de iPhone beschikbaar > Nieuws > iPhoneclub.nl

Aanvankelijk had ik geen enkele interesse voor de iPhone van Apple, om redenen die ik in een eerder post beschreef.

Toen een bekend TV-blad ons vroeg een applicatie voor de iPhone Applicatie te bouwen, begrepen Marc en ik dat we er nu niet meer onderuit konden; we moesten wel aan de iPhone.
Je moet immers kunnen zien wat je concurrenten op dit gebied al gepresteerd hebben en natuurlijk is het goed zo’n ding te hebben om je met je doelgroep te kunnen identificeren.

Marc bestelde daartoe zijn iPhone en ik plaatste mijn bestelling de avond erop. Het duurde niet lang voordat ik mijn iPhone had (die van Marc zou pas een ruime week later binnenkomen).

Gek genoeg was de propositie van T-Mobile niet veranderd sinds de laatste keer dat ik hem bestelde (en kort daarna afbestelde). Bij het minimale abonnement van EUR 30 per maand x 2 jaar kost de 16 GB iPhone 3G EUR 160. De versie met 8 GB kost onder dezelfde voorwaarden EUR 80 en bij een zwaarder (duurder) abonnement of hetzelfde abonnement, maar dan voor drie jaar i.p.v. twee jaar zijn beide iPhones ‘gratis’.

Het lichtste abonnement van EUR 30 per maand is inclusief 150 smsjes en 150 belminuten en inclusief onbeperkt dataverkeer. Vooral dat laatste is erg interessant. De belminuten en de smsjes zijn vooralsnog niet zo interessant, omdat ik eigenlijk niet van plan was om met het ding te gaan bellen. Het abonnement van EUR 30 p/m x 2 jaar is eigenlijk een soort gespreide betaling.

Tsja. En dan heb je zo’n ding.

Het doet me goed om te zien dat er al heel veel applicaties voor zijn. Er zijn gratis applicaties en applicaties die geld kosten. Het valt me nog mee dat er ook behoorlijk wat applicaties in het Nederlands zijn.

Vooralsnog heb ik me beperkt tot de volgende gratis applicaties: NU (nu.nl), NOS Teletekst, Pathé, Hyves (haha; hoorde ik laatst: “Oma, heb je ook Hyves?” “Weet ik niet; moet je even in de koelkast kijken, lieverd”), Facebook, Nimbuzz en Natuurlijk onze eigen TV Gids van de bekende TV-zender.

Als je zelf applicaties voor de iPhone wilt gaan ontwikkelen, dan heb je daarvoor een certificaat nodig, dat Apple aan je kan verstrekken, als je eerst $99 betaalt. De truc is dat als Apple merkt dat je slechte applicaties maakt (of als je de boel bedondert o.i.d.) dan trekken ze het certificaat in en dan kan je applicatie niet meer worden gebruikt door je slachtoffers. Natuurlijk biedt het internet voldoende ruimte voor een publieke discussie over het nut en het gevaar van dergelijke invloed van Apple, alsook de prijs van het certificaat en de bonussen die daarmee door Apple worden betaald aan de medewerkers…

Als je “vrije” (lees: ongecontroleerde) software op je iPhone wilt hebben, dan moet je hem “Jailbreaken”. Daarvoor kun je het programmaatje Quickpwn downloaden van de gelijknamige .com-website, waarna je beschikt over een Installatieprogrammaatje waarmee je zo’n beetje alles wat je wilt kunt installeren. Desgewenst kun je ook het opstart-logo van de iPhone (is standaard natuurlijk een appel) vervangen door een ananas

Ook als je iPhone gesimlockt is, kun je hem softwarematig simlockvrij maken door een ander programmaatje, dat is geschreven door iemand die zichzelf yell0wsn0w noemt. Het spreekt voor zich dat je voor dat programmaatje eerst je iPhone moet jailbreaken…

Tsja. Ik had mijn iPhone gejailbreakt en binnen een week had ik er problemen mee. Niets hielp. Al mijn programma’s startten op en sloten zichzelf automatisch af, zonder dat ik er iets mee kon.

*edit*
Als je je iPhone jailbreakt, moet je daarna eens proberen vanaf een andere PC met SSH aan te kloppen op je iPhone met naam: root en wachtwoord: alpine
Bedenk je daarna eens, dat een vreemde dit ook met je iPhone zou kunnen doen als je op een vliegveld, station of op kantoor bent! Jailbreaken is dus eng. Natuurlijk kun je je wachtwoord veranderen, maar hoeveel mensen weten dit niet en openen daarmee de toegang tot hun iPhone voor volslagen vreemden???
*edit*

Gelukkig heeft iTunes (daarmee moet je alles op je iPhone regelen) een Herstel-functie, waardoor ik besloot afscheid te nemen van de ananas. Mijn iPhone is nu weer superstandaard en ik heb er nog geen problemen mee gehad. Eerst heb ik nog geprobeerd mijn iPhone te herstellen met behoud van gegevens, alleen heb ik die operatie op Marcs laptop uitgevoerd. Toen ik daarna probeerde een programma te installeren, moest ik het wachtwoord van Marcs iTunes-account invoeren en dat had ik natuurlijk niet! Daar zit klaarblijkelijk nog een foutje in de software…

Ik heb mijn iPhone dus helemaal leeg-leeg gemaakt en sindsdien doet-ie het weer als een zonnetje.

Mijn tussentijdse oordeel? De iPhone 3G 16 GB is een geweldig apparaat. Apple heeft de gebruikersinterface (waarmee je als gebruiker het apparaat bedient) opnieuw uitgevonden. Wel jammer is:

* Niet alle applicaties ondersteunen het draaiende scherm. Soms lukt het wel en soms niet.
* De locatie van de navigatieknoppen zijn niet consequent. Op dit gebied heeft Apple nog een hoop te leren. De “Terug”-knop van de browser zit linksonder, terwijl de meeste “Terug”-knoppen van applicaties linksboven zitten. De BlackBerry heeft een terug-knop, waarmee je altijd een stapje terug kunt. Die mis ik echt bij de iPhone.
* De hoofdmenu-toets. Als je “bovenin” de applicatie zit, d.w.z.: je kunt niet verder meer terug, dan kun je de applicatie enkel afsluiten door op de ronde menu-knop te drukken. Heb je eerst een paar keer linksonder of linksboven geklikt en dan moet je nog een keertje met je duim op de menu-knop drukken als je nog verder terug wilt.
* And last, but not least: Het toetsenbord. De iPhone heeft een virtueel touchscreen-toetsenbord en dat is echt een drama. Als ik de iPhone in één hand houd en ik typ met de wijsvinger van mijn andere hand één voor één een toetsje, dan maak ik beduidend minder fouten dan wanneer ik met twee duimen het aantal toetsaanslagen van mijn BlackBerry probeer te evenaren…

Iedereen om mij heen zegt dat het toetsenbord went, maar ik geloof er niets van. Marc zegt dat hij emotioneel al klaar is om in de weekends enkel met zijn iPhone op stap te gaan, maar ik heb nog toetsenbordvrees. Als ik in het weekend onverhoopt toch nog een smsje of een mailtje moet typen dan wil ik niet dood gevonden worden met enkel min iPhone. Er zit voor mij dus niets anders op dan voorlopig met twee toestellen, mijn BlackBerry en mijn iPhone, op stap te gaan.

Mijn toekomstvisie: Ik zie de iPhone doorbreken als huisvriend. Bekijk de TV-gids op je iPhone, check even gauw een mailtje en antwoord op een (groot)moeder-achtige manier enkel met “Ja” of “Ok” en dan valt met het toetsenbord best te leven. Ik voorzie nog een rol als boodschappenhulp. Microsoft heeft een techniek die Microsoft Tag heet, waarmee je een foto kunt maken van een soort barcode en die kun je dan mailen en door een server laten uitlezen. In het Rijksmuseum kun je deze techniek van dichbij bekijken (in combinatie met Microsoft Exchange 2007; mooi!) Als we op een dag foto’s kunnen maken met onze iPhone van de legeboodschappenlabels, dan zou Albert Heijn je volle boodschappenkar al klaar kunnen hebben voordat je naar de winkel komt. Als je dan tenminste nog naar de winkel wilt/moet. Natuurlijk wil AH dat je naar hun winkels komt, maar dat wilden de pompstationhouders lang, lang geleden ook nog. Totdat er Express-pompstations kwamen, waar je zonder bediening met enkele eurocenten korting op je benzine kon tanken. Ik daag Albert Heijn uit voor Dae’s AH Express concept, waarbij je tegen lagere boodschappenkosten je boodschappen efficiënter kunt bemachtigen. Jij blij, Albert Heijn blij; iedereen blij!

U hoort nog van mij!

nu.nl/internet | Apple breekt met exclusiviteit iPhone

Als je een nieuwe Mac in gebruik neemt en je wilt je e-mail verhuizen van Eudora (PC of Mac) of Thunderbird, dan kun je met behulp van Euroda Mailbox Cleaner al je oude e-mails, maar ook je adresboek in één keer verhuizen!

Klik op de onderstaande link om het programma te downloaden:
Eudora Mailbox Cleaner

Verbinden met Microsoft Remote Desktop vanaf een Mac kan gewoon met de client van Microsoft zelf (die kan ook geluid doorsluizen). En die is best OK!

Remote Desktop Connection Client for Mac 2

Of klik hier voor een handig overzicht van de huidige mogelijkheden

Ja, hoor. Nog geen dag nadat ik online een iPhone had besteld bij T-Mobile, kreeg ik te horen dat de BlackBerry Bold verkrijgbaar is in Nederland en ook leverbaar bij kpn!

Daar kwam nog eens bij, dat ik een stukje las van Vincent Everts, die ik best hoog heb zitten, waarin Vincent aangeeft dat o.a. het 3G-netwerk van T-Mobile op z’n best brak te noemen is. Ik dacht: Dát hoef ik dus niet ook nog eens te ontdekken.

Ik bestelde mijn iPhone bij T-Mobile af en… enkele uren later had ik hem. De BlackBerry Bold. Tsja. Wat kan ik erover zeggen:

Hij heeft 3G-support,
het is een BlackBerry, dus de stabiliteit en connectivity zijn ongeëvenaard,
Er zit een superscherp beeldschermpje op met
superhelder prachtig stereogeluid,
hij heeft WLAN-support met een keigoede detectie, dus je hoeft niet telkens je draadloze netwerk te selecteren,
hij heeft ondersteuning voor BlackBerry BES over WLAN,
èn zijn batterij gaat de hele dag mee! De vroegere telefoons met WLAN of HSDPA (of UMTS) waren in no-time leeg. Deze dus niet!

Het is gewoon een superding en ik ben er heel blij mee!

Aanvankelijk had ik geen enkele interesse in de iPhone van Apple.

Ik heb een Apple iBook voor studiedoeleinden en daar houdt het eigenlijk wel bij op. De iPod van Apple kun je enkel gebruiken in combinatie met iTunes, zodat je er, buiten iTunes om, geen gewone mp3-bestanden naartoe kunt tanken. Mocht je zo’n ding nemen, dan zit je dus voor de rest van je hopelijk lange leven vast aan (het apparaat van) Apple. Je krijgt je muziekjes niet uit het apparaat! Sommige mensen vinden iTunes prettig, omdat je met dat ene programma alles kunt doen. Ik vind dat eng en jammer, omdat Apple het ene na het andere programma automatisch meelevert met iTunes en voor je het weet, staat je PC vol met ongevraagde troep.

Mijn eigen laptop kan ik redelijk schoon houden, maar telkens als ik achter de PC van een klant, vriend of familielid zit, kost het me een uur om door alle onnodige programma’s heen te spitten. Maar los van mijn praktische bezwaren tegen Apple had ik eigenlijk maar één echt principieel bezwaar: Muziek die je in de iPod stopt is niet “vrij”. Als je eenmaal aan een iPod begint, ben je dus niet vrij om later over te stappen naar een ander mp3-speler, want je muziekjes zitten gevangen en iTunes staat niet toe dat je je muziekjes overbrengt naar een ander apparaat van vrije keuze. Bovendien zijn de muziekjes die je in de iTunes Store van Apple koopt gecodeerd volgens een speciaal formaat (dit is geen normale mp3) en daar kan alleen de iPod mee overweg, dus nogmaals: eens een iPod, altijd een iPod en daar houd ik niet zo van. Bij een willekeurige flut-mp3-speler van EUR 30 heb je meer keuze en meer mogelijkheden voor de toekomst, alleen dan heb je natuurlijk niet het mooie ontwerp van Apple uit California, USA (hoewel gefabriceerd in China, maar dat is een heel andere discussie).

De iPhone (een telefoon en iPod in één) bestaat inmiddels alweer een aantal jaar en ik heb hem een tijdje gevolgd. Apple laat het apparaat al sinds het begin verkopen door de mobiele operators (in combinatie met een abonnement) en al vanaf het begin zijn er speciale scripts, waarmee je je iPhone kunt “hacken”, vrij kunt maken, zodat je zelf bepaalt met welke SIM-kaart je je eigen telefoon gebruikt en bij de mobiele operator die je zelf kiest.
Softwareversie 1.0 van de iPhone kon je kraken met hack-scriptje versie 1.0, maar al gauw kwam Apple met een nieuwe softwareversie, zodat je ook weer moest afwachten totdat er een nieuwe versie van het hack-script was, voordat je je apparaat zo kon gebruiken als je zelf wilde. Daar kreeg ik al een beetje hoofdpijn van.

Net zoals de DVD’s wereldwijd in regio’s zijn onderverdeeld om het commerciële belang van de filmmaatschappij te beschermen (hoewel dat er op neer komt dat jij als consument eigenlijk alleen maar last hebt van het feit dat je speler Regio X is en dat je daarin geen DVD’s van Regio Y kunt afspelen), zo heeft ook Apple in al haar wijsheid besloten om de wereld op te delen in gebieden en om in elk gebied haar iPhone aan te bieden als Apple vindt dat het daarvoor tijd is.

Die iPhone die dus in de VS al jaren verkrijgbaar is en die US$199 kost is hier, vele jaren later, eindelijk te koop voor het luttele bedrag van ongeveer EUR 700 en dat terwijl je bij het controleren van de huidige dollarkoers goed moet kijken of je naar de Amerikaanse Dollar of die uit Zimbabwe kijkt. Rara, wat klopt hier niet?

Gelukkig heb je bij het toestel ook een abonnement nodig en gelukkig heeft blijkbaar T-Mobile de hoofdprijs betaald aan Apple om het apparaat (voorlopig nog) exclusief te mogen verkopen in Nederland, dus met een abonnement van T-Mobile kun je het apparaat voor EUR 80 (8 GB model) of EUR 160 (16 GB model) kopen, mits je er een abonnement voor twee jaar bij afsluit!

Daar wilde ik dus niets mee te maken hebben. Totdat ik een tijdje geleden na een gezellige lunch door, laten we zeggen, aanstekelijke Windkracht bedacht dat het stom is mij blind te staren op de Blackberry, hoewel ik dat zakelijk de beste SmartPhone van het moment vind. Als ik nooit die iPhone uitprobeer, hoe kan ik dan zeggen dat ik het niks vind?

Dus besloot ik mij te verdiepen in de materie. Al snel kwam ik erachter dat in België en Italië koppelverkoop verboden is en dat je daar het apparaat zonder abonnement kunt kopen. In Nederland was de iPhone binnen enkele seconden alweer uitverkocht (mensen in slaapzakken voor de deur van de winkel midden in de nacht; dat soort taferelen), hoewel ik sterk de indruk kreeg dat Apple bewust een hype aan het fabriceren is. Jarenlang de Nederlanders laten wachten en àls-ie dan leverbaar is, ze met slechts een paar honderd tegelijk leveren, zodat er wachtlijsten ontstaan, een zwart circuit waar je best online kunt betalen, maar waar je natuurlijk nooit een iPhone voor terugziet en ondertussen de winkels maar te telefoon laten opnemen met “Nee, we hebben geen idee wanneer we ze weer binnen krijgen”… Bah! Maar goed. Ik was vastbesloten er eentje te kopen.

Hoewel er in België nog enkele exemplaren zouden moeten rondcirculeren in de winkels, bedacht ik dat het natuurlijk geen enkele zin heeft zo’n toestel te kopen zonder abonnement. Je hebt immers evengoed een abonnement nodig om het ding te kunnen gebruiken. Verder gaan er geruchten rond op het internet dat je zo’n Belgische iPhone niet met een Nederlandse SIM-kaart kunt gebruiken, terwijl er ook geruchten gaan dat het tegendeel waar is. Vodafone heeft zelfs een duidelijke handleiding hoe je “een patatje in België of een pizza in Italië« moet scoren, terwijl je meteen een iPhone *zonder abonnement* koopt”. Dat ding neem je vervolgens mee naar een Vodafone-winkel in Nederland, waar je dan een SIM-kaart kunt kopen (Vodafone noemt hem de Super SIM) waarmee je je iPhone dan kunt gebruiken. Maar ja. Dan lees ik alweer berichten dat, hoewel het internet op de iPhone met Vodafone sneller gaat dan bij T-Mobile (3,6 Mbps vs 2 Mbps) je bij Vodafone weer geen gebruik zou kunnen maken van Visual Voice Mail, wat dat dan ook weer moge zijn… Pfff. Wat een gedoe, zeg!

Ik besluit dus gewoon maar om een iPhone bij T-Mobile te bestellen, inclusief een abonnement. Dan ga ik dat ding weleens aan de tand voelen.
Er gaan geruchten dat binnenkort ook kpn het ding mag leveren, maar dat zal dan in combinatie zijn met een abonnement van… kpn, natuurlijk! Voor mij is het een kwestie van het ene kwaad of het andere. Ik betwijfel dat T-Mobile een dramatischer bedrijf zal zijn dan kpn om diensten van af te nemen (kpn lijkt zichzelf telkens te overtreffen). Volgens mij is het lood om oud ijzer, met dít verschil dat je voor kpn natuurlijk eerst weer moet wachten totdat Steve Jobs het tijd vindt voor een “vrije” markt voor de iPhones in Nederland…

We zullen het zien. Ik hou jullie op de hoogte!

iPhone 3G | Nu exclusief verkrijgbaar bij T-Mobile

“Is dat een MacBook Air in je zak, of ben je gewoon blij om mij te zien?”

Engadget – Apple MacBook Air