Spotify is een muzieksysteem, dat is komen overwaaien uit Zweden. Het heeft even geduurd voordat ook in Nederland alle rechten netjes waren geregeld, maar het is dan zover.

Er zijn drie smaken Spotify:

1. Spotify Open (GRATIS)
2. Spotify Unlimited (EUR 4,99 per maand)
3. Spotify Premium (EUR 9,99 per maand)

Spotify Open
Spotify Open kost niets. Je bent beperkt tot 20 uur muziek per maand en tussen de nummers door hoor je reclame. Ik heb een tijdje Spofity Open gebruikt en na lekker naar rustige pianomuziek van Erik Satie geluisterd te hebben, schrok ik opeens van reclame voor het nieuwste album van de Venga Boys! Bonk-bonk-bonk!!! Blijkbaar heeft de reclameprogrammeur bij Spotify een gezond gevoel voor humor

Spotify Unlimited
Als je EUR 4,99 per maand betaalt, vervalt de beperking van 20 uur per maand en kun je onbeperkt muziek luisteren uit de hele Spotify database. Er zijn bepaalde artiesten ondervertegenwoordigd of zelfs afwezig, maar je kunt er een behoorlijk feestje mee geven. Als je de Beatles zoekt, zul je enkel coverbands en tributes vinden. Van bijvoorbeeld K3 is maar een enkel nummer te vinden. Jammer, maar brand is erger.

Spotify Premium
Tsja. Voor EUR 9,99 per maand heb je alle features van Spotify Unlimited, maar bovendien ook Spotify op je mobiel, zowel online als offline! Ja, je zit dus niet vast aan je computer, maar met Spotify Premium kun je zelfs onderweg (je hebt wel een internetverbinding nodig) luisteren naar je muziek. Ga je wintersporten en ben je bang dat je in het buitenland geen internetverbinding hebt om jouw favoriete aprèsskimuziek te luisteren? Dan maak je vooraf een playlist en vertel je Spotify dat je deze offline wilt kunnen gebruiken en ski heil!

Mobiel
Naast ondersteuning voor Windows, Mac en Linux ondersteunt Spotify Premium ook iPhone, iPad, Google Android, Windows Phone, Nokia Symbian en Palm.

Sociaal
Zelfs met gratis Spotify Open kun je al aan de slag met Facebook. Omdat Spotify Open voor iedereen gratis is, kun je via Facebook playlists of nieuwe muziek delen. Je vrienden op Facebook kunnen kennis nemen van jouw favoriete muziek en ze kunnen zich zelfs abonneren op jouw playlists. Ook kent Spotify de zogenaamde Collaborative Playlist, waarmee anderen muziek op jouw lijst kunnen zetten! Spotify kan uitstekend overweg met Shazam (om muziek uit de lucht ‘op te pikken’ en te herkennen) en als je een weblog hebt, kun je door middel van scrobbling naar last.fm de bezoekers van jouw weblog laten horen naar welke muziek jij momenteel luistert of het laatst hebt geluisterd.

Kan het nog mooier?
[lastfmrecords|recenttracks|1]

Model
Het fascinerende aan Spotify vind ik persoonlijk de nieuwe benadering van een traditionele markt. Jarenlang heeft de platenwereld zich negatief en gefrustreerd uitgelaten over nieuwe technologieën en heeft men geprobeerd de vooruitgang tegen te houden. Pas toen Apple met de Apple Store kwam, zag men dat je ook op een positieve en legale manier technologie kunt inzetten om de muziekindustrie te dienen.
Ik vind het fijn dat je met Spotify niet betaalt om een CD te bezitten, maar je betaalt om te mogen luisteren, zonder dat je je schuldig hoeft te voelen over het benadelen van muzikanten of illegaal downloaden. Natuurlijk kun je altijd nummers kopen bij Spotify en als je evengoed nog CD’s wilt kopen, staat dat je vrij, natuurlijk. Bovendien kun je muziek die je al als MP3 had ook gewoon afspelen met Spotify.

Voorbeeld
Ik denk dat het model van Spotify niet alleen werkt voor muziek. Eigenlijk is Netflix precies het zelfde, maar dan voor films. Ook kan ik me voorstellen dat je bijvoorbeeld niet betaalt om een e-book te bezitten, maar enkel om het te kunnen lezen. Als je boeken uitgeeft, zou je je bijvoorbeeld kunnen voorstellen om je lezers voor een idioot laag bedrag een idioot aantal e-boeken voor de zomervakantie te laten lezen, zeg één maand. Daarna vervalt het recht de boeken te lezen. Op deze manier kun je flexibeler in een behoefte voorzien, die voorheen niet mogelijk was. Dat geeft je de kans om nieuwe markten te verkennen en je afzetmarkt te vergroten.

Star Trek
Sinds kort heb ik een Apple TV tussen mijn versterker en mijn TV hangen. Dit mooie kastje verbindt mijn TV met het internet via WiFi. De Spotify App op mijn iPhone4 ondersteunt AirPlay, zodat ik de muziek die normaal uit mijn iPhone komt draadloos naar mijn versterker kan beamen! En ja: dat is zo cool als het klinkt!

Iedere dag spreek ik veel mensen. Mensen vragen mij welke telefoon goed is en welk apparaat ze móeten hebben. Of kun je misschien beter wachten op het volgende apparaat?

Natuurlijk probeer ik tussen persoon en apparaat een match te vinden, maar sommige dingen gelden voor iedereen.

Iedereen die onderweg wil mailen, surfen of tweeten heeft daarvoor een verbinding nodig met het internet. Zo’n verbinding kost meestal geld. Thuis en op kantoor is dat vaak geregeld, maar hoe zit dat onderweg eigenlijk?

De providers in Nederland bieden verschillende vormen aan. Het liefst hebben ze natuurlijk dat je je voor langere tijd aan ze bindt. Ze zijn zelfs bereid om wat van je abonnementsgeld terug te betalen aan jou, als je bijvoorbeeld een iPhone-abonnement voor een of twee jaar neemt. Dat geld heet een bonus en met die bonus kun je (een deel van) je toestel financieren. Dat lijkt interessant, maar je moet goed in de gaten houden wat ook alweer het uitgangspunt van je operatie was.

In het begin had T-Mobile in Nederland het alleenrecht op verkoop van iPhones. Dat betekende dat, als je een iPhone wilde, je er een abonnement bij T-Mobile bij moest nemen. Het probleem: niemand wilde een abonnement bij T-Mobile, maar iedereen wilde natuurlijk zo’n mooie iPhone. Pas na verloop van je abonnement krijg je daar misschien spijt van.

Gelukkig is dat niet meer zo, maar je moet nog steeds goed oppassen wat je koopt, wat je daarvoor krijgt en wat je dan hebt.

Inmiddels heeft iedereen wel een idee hoe je het juiste spraakabonnement kiest, dus wil ik graag iets meer vertellen over data-abonnementen.

Alle gangbare toestellen (iPhone, iPad, Android, Windows Phone 7, Windows Mobile) hebben als zwak punt, dat het dataverkeer eenvoudig af te luisteren is. Dat hóeft misschien geen probleem voor je te zijn, maar het is moeilijk om hiervan vooraf de risico’s in te schatten. Afhankelijk van wat je doet met je apparaat kan dit probleem grote gevolgen hebben. Als je gebruik maakt van Facebook of Twitter, dan kunnen je gegevens worden afgeluisterd en kan een derde namens jou berichten de wereld in sturen. Meestal zijn slechterikken op geld uit, maar bedenk hoe groot de schade bijvoorbeeld voor jouw bedrijf kan zijn, als iemand zich als jouw bedrijf kan voordoen op het internet.

Er bestaan voorzieningen om het dataverkeer vanaf je apparaat naar een webdienst te beveiligen, maar de betreffende applicatie (App) moet daar gebruik van maken en dat kun je als leek niet zien aan de buitenkant. Het is belangrijk om te weten dat er voor deze toestellen op “laag niveau” in ieder geval geen voorzieningen bestaan om je gegevens te beveiligen en daarom moet je voorzichtig zijn. De enige uitzondering op deze regel is de BlackBerry. BlackBerries maken op een beveiligde manier contact met de BlackBerry (BES) server op kantoor. Het maakt niet uit via welk netwerk je verbonden bent, want “onder de motorkap” zorgt de BlackBerry ervoor dat je verkeer onderweg niet af te luisteren valt.

Terug naar de overige apparaten. Als je een iPhone, iPad, Android of Windows toestel hebt, moet je voorzichtig zijn met dataverkeer onderweg en dan met name WiFi.

Voor de beveiligde WiFi-netwerken thuis en op kantoor hoef je niet te vrezen, maar buiten de deur heb je geen idee met welk draadloos netwerk je te maken hebt, van wie het is en wie er nog meer meeluisteren. Wantrouw elk “open” draadloze netwerk – zelfs als je moet betalen om er gebruik van te maken. Je hebt geen idee van wie het netwerk is. Als je bij McDonalds een draadloos netwerk vindt en het heet “KPN” dan heb je geen enkele garantie dat het ook daadwerkelijk een netwerk van KPN is. Als een hotspot “Gratis Internet” heet, vraag je dan af wie de eigenaar is, waarom het gratis is en wie er nog meer meeluistert.

Mijn advies: Gebruik onderweg in plaats van WiFi een SIM-kaart en schakel het zoeken naar WiFi netwerken uit.

Welke SIM-kaart?
Als je een data-abonnement wilt, dan kun je dat natuurlijk gewoon nemen. Het nadeel van een abonnement is, dat je bijvoorbeeld na een korte zakenreis of vakantie voor onverwacht hoge kosten kunt komen te staan. De internationale tarieven voor dataverkeer lopen nogal uiteen. Er wordt wereldwijd een hoop geld verdiend aan onduidelijkheid.

KPN Mobiel Internet Prepaid
Als je een iPad hebt en je hebt heel soms buiten de deur internettoegang nodig, dan heeft KPN een mooie prepaidoplossing, die “KPN Mobiel Internet Prepaid” heet. Hierbij koop je een SIM-kaart (dit is al een microsim, dus die past zonder aanpassingen gewoon in je iPad) voor EUR 10 in de winkel. BelCompany heeft ze, maar ze zijn op meer plekken te koop. Deze kaart waardeer je op met EUR 20, waarvoor je 200MB dataverkeer koopt. Deze databundel is zes maanden geldig, maar deze zes maanden gaan telkens opnieuw in, zodra je even op het internet gaat. Deze manier is dus al snel voordeliger dan een abonnement, vooral als je maar weinig gebruik maakt van internet onderweg. Omdat het prepaid is, kun je nooit achteraf een hoge telefoonrekening krijgen voor duur dataverkeer.

Er bestaan alternatieven voor KPN Mobiel Internet Prepaid, maar de hoofdzaak is dat je onderweg veiliger kunt internetten met een SIM-kaart dan met WiFi. Koop dus een iPad, waar een SIM-kaart in kan!

Lees je nu net mijn artikel pas en heb je al een iPad met alleen WiFi? Treur niet: er bestaan apparaatjes, waar een SIM-kaart in kan. Dat apparaatje past in je handtas en zendt WiFi uit, zodat je eigenlijk je eigen Access Point meeneemt onderweg! Zo’n apparaatje heet een 3G/WiFi modem. Je iPad denkt dat hij verbonden is via WiFi en feitelijk is dat ook zo. Een bijkomend voordeel is dat je bepaalde onderdelen, die op een iPad/iPhone enkel zijn voorbehouden aan WiFi (bijvoorbeeld Facetime videobellen, Apps groter dan 20MB), nu ook onderweg kunt gebruiken. Ik noem zo’n apparaatje weleens een internet-pacemaker.

Vanmiddag was ik te zien in een interactieve TV-uitzending, die door de Netwerk Gebruikersgroep Nederland, de NGN (op Twitter @NetGeNoten) live werd uitgezonden via hun website http://www.ngn.nl

Het was een interactieve live uitzending, dus je kon lekker meedoen! Heb je vragen? Het was lekker druk (50 kijkers op de top en 50 was tevens het maximum).

We hebben gesproken over Mobility en dan met name over de verschillen tussen de platforms BlackBerry, iPhone en Android op het gebied van functionaliteit, veiligheid en natuurlijk kosten.

Ook is er momenteel veel te doen rondom IPv6 en natuurlijk Social Media. Het was een interactieve uitzending en er waren een hoop vragen.

Zit je op Twitter? Gebruik dan hashtag #NGNTV voor je tweets en wie weet “zien” we elkaar binnenkort bij de volgende Live TV sessie op http://www.ngn.nl

Dae.

Goedemorgen! Een kleine update: Ik heb die iPhone App nog even bekeken en het ziet er naar uit dat dit toch de officiële App van de beurs is. Gek, want hoewel de interface “ziet” dat ik geen Duitser ben (de interface verandert dan in Engels), is evengoed alle inhoud van de website… in het Duits! Daardoor kon ik me haast niet voorstellen dat dit hem was, maar ik bedenk dat als dit niet de officiële Messe Führer was, ze waarschijnlijk ook geen gebruik mochten maken van de informatie van de site. Ach, wat maakt het uit. Het is een handige App. Ik ben benieuwd of we er vandaag iets aan hebben…

CeBIT2go

Foursquare (4SQ) is een locatiegebaseerd sociaal netwerk. Dat betekent dat je aan je vrienden kunt doorgeven waar je bent. Of aan je collega’s. Of aan je klanten. Of aan je baas. Of aan de rest van de wereld.

4SQ bevat een spelelement. Voor iedere keer dat je laat weten waar je je bevindt, krijg je punten. Iedere zondagnacht worden alle scores gereset, zodat nieuwe mensen op 4SQ ook een kans hebben om bovenaan het leaderboard te komen.

Doorgeven waar je je bevindt heet “inchecken”. Dat kun je het beste doen met een mobiele telefoon. 4SQ kent applicaties voor de iPhone, BlackBerry, Android, Palm en voor de overige toestellen is er een webversie. Als je je wilt inchecken, kijkt je telefoon waar je bent en 4SQ schotelt je dan een aantal plaatsen voor, waar je je kunt inchecken. Dit zijn plaatsen die eerder door mensen op 4SQ zijn gedefinieerd. Staat jouw plaats er niet bij, dan kun je hem alsnog toevoegen. Let hierbij goed op spelling en juiste adressen, hoofdletters voor plaatsnamen etc. Jouw plaats zal namelijk door andere 4SQ-gebruikers worden gebruikt om ook in te checken. Hoe duidelijker en correcter je je plaats hebt benoemd, des te beter is hij door anderen te vinden.

Op publieke plekken kan iedereen inchecken. Degene die zich het vaakst incheckt, wordt automatisch de burgemeester (mayor) van die plaats. In Amerika zijn er koffiegelegenheden waar de burgemeester gratis koffie krijgt. Bedenk zelf welke zakelijke mogelijkheden dit biedt voor klantenbinding of marketing!

Nieuw: Je kunt tegenwoordig plaatsen als privé markeren. Alleen je vrienden zien dan waar je bent en de rest van de wereld niet. Dat is handig, want je kunt bij een plaats ook een telefoonnummer vastleggen, zodat je vanuit 4SQ kunt bellen of even een smsje typen. Ook kun je een Twitter-account bij de locatie vastleggen.

Ik ben door 4SQ anders over privacy gaan nadenken en ik ben tot de conclusie gekomen dat Twitter voor onbekenden is en Facebook voor bekenden. Dat betekent dat ik geen checkins op Twitter publiceer, maar enkel nog voor mijn relaties op Facebook.

Ik had een speciale Facebook-applicatie geïnstalleerd die alle tweets van Twitter automatisch doorstuurde naar Facebook, maar ik heb ook die opgeheven. Facebook kent een aantal native applicaties. Dat zijn applicaties die rechtstreeks statusupdates kunnen doorgeven aan Facebook in oorspronkelijk Facebook-formaat, zodat Facebook ze netjes herkent. Je zult dus op mijn Facebook minder frequent, maar wel “mooiere” updates vinden. Voorbeelden van native Facebook-ondersteuning zijn: Foursquare, Flickr, Shazam en Youtube, maar er zijn er natuurlijk veel meer!

Klik hier om jouw gratis Foursquare-account aan te maken

Het afgelopen jaar hebben we de aankondiging en de komst van Google Wave mogen meemaken.

Voor de mensen die het niet hebben meegekregen: Google Wave is een Hosted Conversation Service. Google bedacht: “Als e-mail vandaag de dag zou zijn uitgevonden en niet 40 jaar gelegen, hoe zou het er dan uitzien?”.

In plaats van eindeloze e-mails naar elkaar heen en weer te sturen, kun je met Wave op één centrale plaats een conversatie starten en er mensen, ja zelfs hele websites, bij betrekken.

Heb je nog geen Wave account, neem dan eens een kijkje op: http://wave.google.com/help/wave/about.html
Er is ook een kort filmpje van 2 minuten (in het Engels) waarin behoorlijk helder wordt uitgelegd hoe het werkt: http://www.youtube.com/watch?v=d8wXnVRnYdc

Google Wave werkt, net als Gmail destijds, met uitnodigingen. Ik heb nog een hoop uitnodigingen over, dus als je nog geen Wave gebruikt en je bent nieuwsgierig geworden, laat het dan even weten en dan krijg je van mij een Invite, een uitnodiging, dus. Hoewel je een Invite kunt ontvangen op een willekeurig e-mailadres, heb ik ontdekt dat Invites naar Gmail-adressen langer onderweg zijn dan naar niet-Gmail-adressen! Heb je je Invite ontvangen, dan meld je je aan bij Wave d.m.v. een Google Account (kan een ander e-mailadres zijn). Heb je nog geen Google Account, dan maak je er op dat moment eentje aan en dan ben je binnen. Uiteindelijk krijg je binnen Google Wave ook weer een e-mailadres, waarmee je gek genoeg geen e-mail kunt ontvangen… Dat nieuwe adres eindigt op @googlewave.com en daarmee kunnen andere mensen jou toevoegen aan hun Wave. Ik heet overal daepunt, maar helaas kon ik daepunt@googlewave.com niet gebruiken, dus als je jouw Wave met mij wilt delen, dan moet je puntdae@googlewave.com toevoegen aan je Wave.

Toen ik net met Wave gestart was, liep ik onmiddellijk tegen de interface aan. Je scherm ziet eruit als een interessante mix tussen Gmail en Google Docs (aan die chaos heb ik helaas nooit kunnen wennen). Wave bevindt zich nog in testfase, dus probeer er geen zaken van levensbelang mee te doen. Aan de andere kant: Als je het niet serieus gebruikt, hoe kom je er dan achter wat het precies doet en kan?

Wij gebruiken Wave in productie en daarom lopen we dagelijks tegen allerlei dingen aan. Ik wil een paar van die dingen met je delen.

Het eerste wat ik al direct miste, was mobiele ondersteuning. Ik heb een BlackBerry en een iPhone en ik doe een belangrijk deel van mijn werk buiten kantoor. Google Wave speelt zich af in een browser en er is nog geen ondersteuning voor onderweg. Er zijn al talloze niet-officiële Wave-applicaties voor o.a. de iPhone, maar dat vind ik allemaal een beetje eng. Je moet immers je naam en wachtwoord aan zo’n applicatie meegeven en je hebt geen idee wat er vervolgens mee gebeurt. Ik wacht wel op de officiële App van Google, hoewel je je kunt afvragen of je naam, wachtwoord en gegevens bij Google wèl veilig zijn…

Google wil met Wave een open platform neerzetten, waarop de hele wereld kan gaan ontwikkelen om o.a. mijn mobiele BlackBerry/iPhone App te maken voor onderweg, maar zolang die er nog niet is, zit je vast aan een browser op een PC. Het slimste wat ik zo 1-2-3 kon vinden was een FireFox Add-On, waarmee je onderin je FireFox kunt zien of je nog ongelezen Waves hebt: https://addons.mozilla.org/nl/firefox/addon/14973

Wave is nog niet af. Mijn browser hangt regelmatig en vandaag ontdekte ik dat je iemand niet kunt verwijderen, nadat je hem per ongeluk hebt toegevoegd aan een Wave. Dat betekent dat je voorzichtig moet zijn met het delen van je Waves. Gelukkig is er een manier om de op basis van een bestaande Wave een nieuwe Wave te starten (zo gaat de inhoud niet verloren) en daarna kun je de Wave delen met de juiste mensen. Alleen ontdek je dan dat er geen manier is om een Wave definitief te verwijderen! Leegmaken of vullen met een onzintekstje is dus de enige manier om je te ontdoen van een Wave, waaraan je per ongeluk de verkeerde persoon hebt toegevoegd. Pas hier mee op, want dit is tevens een manier om mensen met elkaar in contact te brengen en dat hoeft niet altijd je bedoeling te zijn…

Ondanks deze vervelende dingetjes zie ik het potentieel van Wave. Er zijn veel mensen die moeite hebben met de invloed van Google op ons dagelijks leven en ik vind het belangrijk dat we kritisch blijven. Toch is voor mij Google geen groter kwaad dan bijvoorbeeld Microsoft en moeten we goed naar onze opties kijken. We moeten onze keuze baseren op mogelijkheden die werkelijk voorhanden zijn en niet op theoretische producten/diensten die niet bestaan.

Alle vooruitgang gaat in kleine stapjes en door actief deel te nemen aan nieuwe ontwikkelingen kun je goed in de gaten houden wat er gebeurt, maar blijf je ook bij en betrokken. Ik weet niet of Google Wave over vijf jaar nog bestaat en in de huidige vorm, maar ik zie potentieel voor een dienst als Wave. En omdat Wave Open Source is, ontstaan er ook allerlei spinoff-projecten, waarmee je bijvoorbeeld op je eigen kantoor je eigen Wave-server kunt draaien. Daarmee vervalt het privacy-bezwaar tegen Google en ik schat in dat we over vijf jaar best lokale Wave-servers aan het uitrollen zouden kunnen zijn in het MKB, waar vandaag de dag nog Microsoft Exchange-servers draaien…

Ik wens jullie allemaal een goed 2010 en ik hoop dat we nog maar een hoop mooie ontwikkelingen mogen zien!

Size matters

Als je bestanden van A naar B wilt krijgen en ze zijn groter dan enkele megabytes, dan is de e-mail vaak een probleem.

De meeste mailservers hebben een harde limiet van 12 megabyte per e-mail, maar bijvoorbeeld Hotmail hanteert een maximum van slechts 1 megabyte per e-mail!

Let wel: het is 2009 en sommige digitale foto’s zijn per stuk al groter dan 1 megabyte! Digitale scanners kunnen, afhankelijk van DPI, kleurgebruik, dubbelzijdig scannen en natuurlijk het aantal pagina’s documenten produceren van enkele tientallen megabytes, zonder dat je er erg in hebt. Zo’n groot document kun je natuurlijk opdelen in losse scans, maar dat is niet echt handig. Als je (bedrijf) zelf over een eigen mailserver beschikt, bestaat er de mogelijkheid om de limiet van de maximale grootte van e-mails te verhogen, maar zodra je dan je mailtje wilt doorsturen naar iemand anders, dan loop je tegen hetzelfde probleem aan en je hebt simpelweg nooit invloed op de mailserver van de ontvangende partij. Het moet dus anders.

Om grote(re) bestanden eenvoudig de wereld rond te kunnen sturen, kun je de gratis online dienst YouSendIt gebruiken.

Ga hiervoor met je browser naar:

http://www.yousendit.com/

en geef aan naar wie je het bestand wilt sturen. Vervolgens geef je jouw eigen e-mailadres op en eventueel de extra (betaalde) toeters en bellen waarmee je het bestand wilt versturen.

Hoe werkt YouSendIt?

Je stuurt je grote bestand(en) via je browser naar YouSendIt. Als je bestand binnen is, stuurt YouSendIt een mailtje naar de ontvanger, met daarin een link waar de ontvanger jouw bestand kan downloaden.

LET OP! GEBRUIK LIEVER HET INTERNET NIET VOOR HET VERZENDEN VAN VERTROUWELIJKE STUKKEN, TENZIJ JE GEBRUIK MAAKT VAN ENCRYPTIE

Alles wat je normaal per e-mail zou versturen gaat nooit direct van A naar B, maar via een hoop tussenpunten.

Op ieder tussenpunt (je provider, je mailserver en alle andere punten tussen A en B) is jouw e-mail te onderscheppen en zijn eventuele bijlagen door derden te lezen en zelfs te aan te passen!

Er bestaan programma’s (sommige zijn gratis en voor andere moet je betalen) waarmee je bestanden/e-mails of bijlagen kunt versleutelen en hoewel YouSendIt een gratis dienst is (tot 100 megabyte), bestaat er de mogelijkheid om tegen betaling je bestand te beveiligen met een wachtwoord. Persoonlijk heb ik dat nooit getest en ik zou niet gauw betalen voor versleuteling, omdat bijvoorbeeld een programma als TrueCrypt (http://www.truecrypt.com) heel goede gratis versleuteling biedt.

Maar daar moet je wel wat moeite voor doen (downloaden, installeren en de handleiding lezen).

Voor kleine vertrouwelijke e-mails bestaat er het betaalde programma Pretty Good Privacy, of kort: PGP (http://nl.wikipedia.org/wiki/Pretty_Good_Privacy).

Er bestaan gratis varianten van PGP (bijvoorbeeld GPG), maar ook daarvoor geldt dat je wat meer moeite voor moet doen om alles op te tuigen.

Je kunt er ook voor kiezen om je bestand(en) te verpakken in een ZIP-bestand en om dat ZIP-bestand met een wachtwoord uit te rusten, maar dat wachtwoord is relatief eenvoudig te kraken, dus ook dat is geen goede manier om digitaal je vertrouwelijke zaken te versturen. Verpakken in een ZIP-bestand (“ZIPpen”) is enkel een mooie manier om veel losse bestanden in één bestand te krijgen en om de inhoud te verkleinen (comprimeren).

Tot slot is een mooi alternatief voor veilige e-mail S/MIME, maar daarvoor hebben verzender en ontvanger Microsoft Outlook nodig (en een betaald certificaat) en bij het versleutelen van gegevens moet je natuurlijk afspraken maken met je ontvangende partij; anders weet die niet wat hij/zij met jouw versleutelde e-mailtje moet beginnen…

Je Microsoft Outlook is standaard in staat om met S/MIME om te gaan en ook je BlackBerry kan gratis van S/MIME gebruik maken; de iPhone daarentegen helaas niet…

Over dat certificaat: Als je geen certificaat t.b.v. S/MIME hebt, moet je er eentje kopen. De kosten vallen mee, zeker als je bedenkt dat je daarmee veilig en versleuteld kunt mailen.

Feit: Alle advocaten in Nederland zijn aangesloten bij de Nederlandse Orde van Advocaten (Dutch Bar Association) en beschikken over een certificaat waarmee ze zichzelf aan de website van de NOA kunnen authenticeren. Dat certificaat is ook geschikt voor S/MIME, alleen gek genoeg weten de meeste advocaten dat niet, terwijl dit juist een beroepsgroep is die gebaat zou zijn bij S/MIME! De meeste advocaten zijn geen technici (wij wel en we helpen jullie graag!) en hun cliënten, die dan natuurlijk ook S/MIME nodig hebben, evenmin…

Heb je, na het lezen van dit verhaal nog vragen over het versturen van grote bestanden, encryptie op je werkplek of onderweg? Neem dan gerust contact met ons op!

Eerder schreef ik hoe je je Favorieten op Twitter kunt delen (bijvoorbeeld naar Twitter, via TwitterFeed).
Ik was er al een tijdje naar op zoek, maar vandaag ontdekte ik per ongeluk dat het werkt! Als je een leuke video bent tegengekomen op YouTube, dan kun je die eenvoudig als Favoriet markeren.
Door middel van RSS kun je je vrienden (of Followers) laten weten welke Favorieten jij op YouTube hebt verzameld.
Als je bijvoorbeeld een iPhone hebt, dan kun je met één druk op de knop een video van YouTube tot Favoriet bombarderen, waarna je hem automatisch kunt delen via Twitter.

Eigenlijk is de werkwijze precies hetzelfde als ik eerder beschreef met je Favorieten van Twitter, alleen heb je de RSS-feed nodig van jouw YouTube-account.
Ga hiervoor naar www.youtube.com en meld je aan met jouw account. Mocht je nog geen account hebben (je kunt je Google-account gebruiken), maak er dan als een speer eentje aan en dan kun je aan de slag!

Jouw Favorieten op YouTube

Ga naar je Favorieten en controleer in de adresbalk van je browser het adres uit het plaatje (klik op het plaatje om het te vergroten). Merk op, dat het oranje RSS-ikoon is opgelicht. YouTube maakt automatisch een dynamische RSS-feed van jouw Favorieten en die gaan we gebruiken.
Klik nu op het oranje RSS-ikoon:

Jouw Favorieten op YouTube als RSS-feed

Noteer (of kopieer) het adres van jouw Favorieten op YouTube en gebruik deze RSS-feed als invoerstroom voor TwitterFeed. Net als bij je Twitter-Favorieten, kun je ook deze feed langs Yahoo!Pipes sturen om er nog allerlei leuke dingen aan te veranderen, of langs Google FeedBurner sturen, als je wilt weten wie er op jouw Favorieten klikken. Ja, je kunt met FeedBurner zelfs een automatische e-mail Nieuwsbrief laten genereren met jouw favoriete video’s…

En klaar is Kees! Zodra je nu een video markeert als Favoriet op YouTube, gaat er automatisch een tweet naar Twitter. Natuurlijk kun je, in plaats van Twitter, je favoriete video’s ook naar MySpace, Facebook of zelfs je weblog sturen…

Succes!

Een tijdje geleden ontdekte dat, ondanks het fantastische uiterlijk van de iPhone, het eigenlijk een heel onveilig apparaat is en ik moet er niet aan denken dat ik hem ooit kwijtraak of dat-ie wordt gestolen. Tijd voor actie, dus!

Ik besloot mijn zakelijke gegevens eraf te halen. Daarna volgde mijn Gmail en nu gebruik ik mijn iPhone alleen nog maar voor Twitter en als digitaal boodschappenlijstje. Ik heb de voorzieningen van mijn BlackBerry BES tot beveiligingsstandaard verheven en blijkbaar staat BlackBerry hierin op eenzame hoogte…

Zelfs Twitter is gevaarlijk (als Twitter het tenminste doet), omdat mijn favoriete Twitter-applicatie SimplyTweet geen beveiligde SSL gebruikt om mijn gegevens naar Twitter te verzenden. Moet je nagaan: De hele beveiligingswereld predikt “SSL is onveilig, gebruik in plaats daarvan EV SSL“, terwijl er nog steeds bedrijven, diensten en applicaties zijn, die nog niet eens “gewone” SSL gebruiken… Zelfs Onze Overheid en Onze Banken zien nog maar net het nut van SSL en zij voelen zich bij gebleken en overduidelijke onveiligheid van SSL nog niet genoodzaakt EV SSL te implementeren, dus waarom zou jij je daar dan druk om maken?

Tweetie, mijn vorige favoriete Twitter-applicatie, maakt al jaren gebruik van SSL, alleen was Tweetie zijn tijd zó ver vooruit, dat er al tijden geen update meer van geweest is. Typisch geval van De Wet Van De Remmende Voorsprong.

Ik vind het ongelooflijk te moeten constateren dat veel mensen blijkbaar niet nadenken over diefstal of verlies van hun mobiele telefoon, over wat er dan met hun gegevens gebeurt en wat voor impact dat kan hebben op hun posities. En zolang de mensen zelf niet nadenken, denken de fabrikanten van de apparaten er ook niet over na. Behalve dan natuurlijk het Canadese bedrijf Research in Motion…

Stel je het volgende scenario eens voor: Je bent accountant en je maakt dagelijks gebruik van e-mail. Je hebt ook een mobiele telefoon. Laten we zeggen: een Nokia. Je hebt hem al een tijdje en je hebt er al behoorlijk wat telefoonnummers op verzameld. Ook heb je inmiddels de telefoon aan je Exchange-server op de zaak laten koppelen. Dat had wat voeten in de aarde (certificaat, software-update voor je toestel, soms doet-ie het niet en via WiFi heeft-ie eigenlijk al nooit lekker gewerkt), maar je kunt er af en toe een mailtje op bekijken en beantwoorden.

Stel nu dat je toestel stuk gaat, vermist raakt of gestolen wordt.

Toestel stuk
Welke informatie stond er eigenlijk op je toestel? Heb je wel dagelijks met dat datakabeltje of met de Bluetooth lopen stoeien om al je waardevolle contactpersoongegevens en je afspraken van je toestel naar je computer te krijgen? Heb je na die zondagmiddag dubbele afspraken verwijderen uit je agenda nog de behoefte gehad het later nog eens te proberen? Nee, natuurlijk niet, want het is veel te veel gedoe en er is veel te veel software voor nodig. Maar wat je dus niet elders hebt, ben je kwijt! Da’s jammer.

Toestel weg
Als je toestel weg is en je weet niet waar het is, kan het gewoon thuis tussen de kussens van de bank liggen, maar het kan ook gestolen zijn. Het probleem is, dat je het niet weet en je moet er dus van uit gaan dat je het niet meer zult vinden. Blokkeer als eerste je SIM-kaart, zodat de mogelijke dief niet op jouw kosten kan bellen. Beveilig je SIM-kaart ALTIJD met een pincode (en dan niet 0000 of 1234), zodat tussen de tijd die jij ervoor nodig hebt om vermissing van je toestel te constateren en je de kaart hebt laten blokkeren, de dief niet tóch kan bellen op jouw kosten. En dan je gegevens. Ze zijn niet alleen weg, maar iemand anders heeft ze. Iemand die enkel sterretje-menu hoeft te drukken om toegang te krijgen tot al jouw contactpersonen, telefoonnummers, afspraken, e-mails, smsjes, notities en wat ik verder nog vergeet.

En dan nog: Wat als je toestel niet wordt gestolen, maar je hebt een dankbare collega, concurrent, “vriend” of iemand die af en toe even door je telefoon gaat om te kijken of er nog iets interessants tussen zit? Ik ken geen mensen met staatsgeheimen op hun telefoons, maar jouw gegevens zijn jouw gegevens en daar moet iedereen met z’n handen vanaf blijven. Dat kun je dus niet goed regelen met je Nokia.

Wat voor Nokia geldt, geldt in gelijke mate ook voor de iPhone. Het koppelen van een iPhone aan de server op kantoor is makkelijker dan met een Nokia, maar ook voor de overige gegevens geldt dat wat je niet had gekopieerd met een kabeltje, je verliest als je het toestel kwijtraakt. En dan de beveiliging. Kun je je voorstellen dat Apple een iPhone 3GS maakt, waarbij alle gegevens worden versleuteld d.m.v. encryptie en dat ze de sleutel tot je gegevens op je toestel zelf bewaren?!? Je hoeft niet gestudeerd te hebben, om te begrijpen dat deze vorm van “beveiliging” een bedenksel is van de afdeling Marketing, die op de doos wilde zetten dat de iPhone 3GS Encryptie ondersteunt…

Er is een nieuwe versie 2.6 van ShopShop voor de iPhone!

ShopShop is een gratis Nederlandstalige applicatie, waarmee je snel en makkelijk een boodschappenlijstje kunt maken.

Is je melk op? Dan voeg je Melk toe aan je lijstje en dan kun je dat niet meer vergeten!

ShopShop heeft een uitgebreid geheugen, zodat je eenvoudig oude boodschappenitems opnieuw kunt ‘activeren’ en dat is handig als ook jouw wekelijkse boodschappen vaak op elkaar lijken…

Tijdens het winkelen kun je eenvoudig op een boodschappenitem klikken met je vinger, waardoor er een grote rode streep doorheen gaat. Daarmee verdwijnt het automatisch van je lijstje.

ShopShop is onmisbaar voor mensen die niet (zoals bij Ikea) met een blocnote en een potlood (met gummetje achterop) in de winkel gezien willen worden

Kijk eens naar dit programma:

http://itunes.apple.com/WebObjects/MZStore.woa/wa/viewSoftware?id=303689911&mt=8

Een tijdje geleden las ik de volgende tweet, die vertelt over Spyware op de BlackBerry.
Kijk uit, mensen! Als je software via niet-officiële wegen verkrijgt, dan heb je geen idee wat die software doet. Dit geldt voor zowel je computer, als je telefoon (iPhone, BlackBerry of Windows Mobile). Ook het jailbreaken van je iPhone resulteert in een beveiligingslek: je iPhone is via WiFi toegankelijk voor iedereen die met naam: root en wachtwoord: alpine je iPhone wil benaderen. En wat er vervolgens met je iPhone gebeurt, laat ik aan je verbeelding over…
Momenteel circuleren er officieuze exemplaren van BlackBerry Messenger op het internet. Deze lijken “van buiten” op “echte” software van Research in Motion, maar je hebt geen idee wat deze software “van binnen” met je BlackBerry doet. Je loopt het risico dat je BlackBerry ten prooi valt aan afluisterpraktijken en dat kan niet de bedoeling zijn! Dit geldt ook voor “aangepaste” versies van Microsoft Windows, waarvan de herkomst dubieus is.

De volgende truc heb ik eigenlijk “per ongeluk” ontdekt, toen ik bedacht dat het eigenlijk heel cool is:

Als je Twitter gebruikt, dan kun je via je browser of met een client op je telefoon (iPhone, BlackBerry) met één klik een tweet als Favoriet markeren (of de markering verwijderen met één klik). Zo kun je onderweg even snel een tweet markeren, zodat je deze later, op een PC met een groot scherm, rustig op je gemak kunt lezen.

Als je naar de pagina van je Twitter-account gaat en je klikt op je Favorites, dan verschijnt bovenin de adresbalk van je browser het oranje RSS-ikoon. Als je hierop klikt, zie je het adres van de RSS-feed van je Twitter-favorieten.

Twitter-favorieten van @daepunt

Deze RSS-feed kun je op bijvoorbeeld je weblog gebruiken, zodat je zelf je eigen Favorieten nog eens handig in een lijstje kunt aanklikken, maar tegelijkertijd kun je op deze manier je Favorieten delen met de lezers van jouw weblog!

Twitter-favorieten van @daepunt als RSS-feed op weblog

Tip: Als je de RSS-feed van je Twitter-favorieten gebruikt als invoer-feed voor Yahoo Pipes, dan kun je je feed nog wat verrijken met extra informatie en als je er een Feedburner-feed van maakt, dan wordt je favorietenlijstje een “intelligente” feed, waarin je bovendien interactie kunt verwerken. Lees mijn Stoomcursus FeedBurner voor meer informatie over het gebruik van FeedBurner. En als je er ècht in zit, dan kun je zelfs TwitterFeed gebruiken om je vers toegevoegde Favorieten te laten tweeten aan je Followers! Hoe cool is dat?!?

Hoe sta je als werkgever tegenover werknemers die iPhones zakelijk willen gaan gebruiken? De iPhone is duidelijk niet uitgerust met de zakelijke voorzieningen (bedrijfsbeleid, beveiligingsinstellingen) die de BlackBerry wèl biedt op het BlackBerry Enterprise Service BES-platform. Je kunt de iPhone dan natuurlijk verbieden, maar daarmee los je het probleem niet op. Je kunt ook kijken of het ànders kan, namelijk via de tools die Apple beschikbaar heeft voor Business Integration…

Kijk wat Apple schrijft over “iPhone in Business – Integration”

Download hier de iPhone Configuration Utility 2.0 voor Windows

Download hier de iPhone Configuration Utility 2.0 voor Mac OS X

Ik hou van mijn BlackBerry en ik hou van WordPress. Eerder deze week verscheen een applicatie die deze twee zaken samenbrengt: WordPress voor BlackBerry. Geweldig!

Nu spreek ik meer dan enkel Nederlands, dus gebruik ik WPML om mijn weblog meertalig te maken. Super!

Het probleem is: Ik kan WordPress voor BlackBerry enkel gebruiken om te bloggen in de moedertaal van mijn weblog (en dat is Nederlands). Nu zou ik gewoon kunnen posten met mijn BlackBerry en nadien de taal veranderen vanuit een browser, maar dat lijkt mij de minst aantrekkelijke optie. Ook snap ik dat de makers van WordPress natuurlijk geen ingebouwde ondersteuning voor enkel WPML gaan maken in hun applicatie. Daarom lijkt het mij een goed idee als WordPress de ondersteuning voor plugins in een bredere context zou willen onderzoeken.
Als de eigenaar van een WordPress blog een bepaalde plugin vertrouwt en gebruikt, waarom zou dan WordPress voor BlackBerry (laten we de iPhone niet vergeten) niet bepaalde aanvullende databasevelden en toeters/bellen voor artikelen kunnen “erven” en deze via de applicatie aanbieden?

Amir vertelde mij dat hij (nog) geen BlackBerry heeft, dus heb ik een paar foto’s gepost ter verduidelijking:

Bedankt voor het lezen en schroom niet te reageren of contact met mij op te nemen.

Flickr, de foto-/videosite heeft een speciale ingang voor iPhones. Als je met je iPhone surft naar http://m.flickr.com, dan krijg je een speciaal voor de iPhone geoptimaliseerde versie van Flickr te zien. Dat lijkt handig, maar dat is het niet. Functioneel is de iPhone-versie nog geen fractie van de gewone site (http://www.flickr.com): je kunt geen foto’s in Sets stoppen, Groepen zijn niet toegankelijk en je kunt niet zoomen met iPhone-geoptimaliseerde weergave! Vooral dat laatste vind ik erg jammer (het blijft een klein schermpje). Je bent overgeleverd aan de vaste afmetingen die de maker van de geoptimaliseerde vormgeving voor jou heeft bedacht. En dat is op z’n minst gek, want onderaan flickr.com kun je kiezen om over te schakelen naar de “gewone” flickr.com en dan heb je al deze functies wèl gewoon! Een enkel dingetje werkt niet. Zoals nagenoeg alle mobiele telefoons, heeft ook de iPhone nog steeds geen ondersteuning voor Flash en daarom worden de video’s van flickr.com niet goed weergegeven (m.flickr.com maakt er een .mp4 van, die wel door je iPhone zou moeten kunnen worden weergegeven).

Als je geen power user bent en gewoon een paar foto’s wilt bekijken, dan doet de geoptimaliseerde weergave het vast prima op je iPhone. Ben je echter zelf Flick-lid en post je regelmatig foto’s en video? Dan wil je die ook goed opbergen en het schakelen tussen normaal en geoptimaliseerd kost een hoop tijd, dus dat doe je dan gewoon niet…

Ik heb overigens zelf ook een tijdje geëxperimenteerd met iPhone-geoptimaliseerde weergave van dae’s weblog, maar daarmee ben ik om dezelfde reden gestopt. Het betekent nogal wat als de navigatie van je site, alsook een aanzienlijk deel van de functionaliteit verdwijnt!

Op steeds meer sites zie je geoptimaliseerde vormgeving verschijnen voor mobiele apparaten en voor de iPhone in het bijzonder, maar ik doe er niet aan mee. Dan moet het eerst functioneel beter! Geef mij de “ouderwetse” vormgeving maar. Grappig, dat aan de ene kant Apple met Safari voor de iPhone zoveel mogelijk een “normale” desktop-ervaring wil benaderen en aan de andere kant worden er websites omgebouwd om de vorm en inhoud aan te passen voor mobiele weergave.

Wist je dat je ideeën/suggesties kunt delen op: http://www.flickr.com/groups/flickrideas/

Ben je, net als ik, iPhone Developer? Neem dan eens een kijkje in het iPhone Dev Center, want de nieuwe 3.1 beta is er! Ik had geen enkele moeite om deze update te downloaden en te installeren met mijn huidige iTunes. De vorige versie(s) hadden weleens moeite met reguliere iTunes. Je moest dan eerst een nieuwe beta iTunes ophalen, maar dat was bij deze 3.1 niet het geval. Het enige wat vreemd is, is dat ik een groot aantal van mijn gratis en soms gekochte applicaties opnieuw moest installeren. En natuurlijk alle icoontjes weer in de goede volgorde zetten. Jammer dat ze daar niet een handig trucje voor hebben verzonnen. Ook is voor het eerst mijn koppeling met Microsoft Exchange verdwenen en de beveiligingscode is weg. Allemaal extra werk, dus. Maar ja. Er moet iets te wensen overblijven… Hij lijkt in ieder geval wel weer een heel stuk sneller!

Wil je ook graag Twitter verkennen, maar vind je die website van Twitter maar niets? Probeer dan TweetDeck eens (open eerst een gratis Twitter-account). Het ziet er een beetje onoverzichtelijk uit, maar het barst dan ook van de functionaliteit! Deze beta draait op Windows, Mac en Linux, omdat het onder Adobe Air draait.

Er bestaat ook een versie voor de iPhone, waar ik heel enthousiast over was, totdat ik ontdekte dat TweetDeck voor de iPhone niet goed werkt onder OS3 beta en ik besloot dat dan maar TweetDeck moest wijken en niet de beta van OS3…

TweetDeck: a simple and fast way to experience Twitter

It’s coming: Skype for the iPhone!

For those of you who already own an iPhone: Skype for iPhone will be available in the App Store tomorrow.
I wonder if I’ll prefer it over Fring…

Skype for iPhone: It’s official | CTIA show – CNET Reviews

Yes! What’s new for iPhone OS 3.0?

Apple previews iPhone OS 3.0, adds copy and paste, Spotlight search, plenty more

Check this: If your iPhone (running firmware 2.2.1) has an Exchange account configured, make sure you have 2 messages in your Inbox. Open 1 of these messages and leave it open on your iPhone. Now, move this message to another folder using Outlook (I used my BlackBerry) and check your iPhone. You’ll see it has the remaining message open, but with the Sender and Subject of the old message (the one you moved)!

Pssst! Heb je een iPhone en gebruik je WordPress om te bloggen? Download dan deze applicatie, waarmee je live vanaf je iPhone kunt bloggen!

WordPress for iPhone.

Het was een drukke eerste dag, vandaag. Het bezoekersaantal leek redelijk, hoewel ik de eindstand van de AEX nog niet gezien heb… Ik schrijf dit verhaal vanaf mijn hotelkamer, nadat de dag werkelijk is omgevlogen! Helaas kwam ik er ‘s ochtends al vroeg achter dat ik geen BlackBerry-lader in mijn laptoptas had gestopt, zodat ik er na een paar uurtjes intensief foto’s maken, film schieten, commentaar erbij en weg per e-mail naar Hyves en Flickr achter kwam dat mijn batterij al behoorlijk begon leeg te raken… Met buikpijn slenterde ik rond, in de wetenschap dat ik nog veel meer interessante dingen zou tegenkomen, zonder dat ik in staat zou zijn hiervan live verslag uit te brengen. Toen kwam Marc met de oplossing en hebben we batterijen geruild. Zijn batterij was nog nagenoeg vol en daarmee heb ik het de rest van de dag gedaan. Bedankt, Marc! Hoe raakte mijn batterij dan zo snel leeg? We hebben o.a. gezien hoe een reclamefilmpje voor bijvoorbeeld een auto normaal vijf keer moet worden opgenomen, als de fabrikant de auto in vijf verschillende kleuren wil laten zien op zijn website. Met behulp van de software van Impossible Software is het mogelijk een film op te nemen zonder auto, waarna de auto met draadmodellen, aangeleverd door de fabrikant achteraf in de film wordt “geplakt”. De kleur van de auto, alsook de velgen zijn dan door de gebruiker interactief aan te geven, waarna deze automatisch realtime in de film veranderen! Kijken, die video op Flickr! Eenzelfde voorbeeld zagen we met een keuken, die aanvankelijk leeg wordt gefilmd. De gebruiker kan vervolgens interactief de kleur en de apparaten kiezen, waarna deze automatisch in de draaiende film live worden ingeplakt. Geweldig! Verder hebben we ook een applicatie gezien, die momenteel draait op de iPhone, maar waarvan later dit jaar ook een BlackBerry-versie uitkomt. Met deze applicatie kun je in teamverband sms’jes sturen naar je collega’s, maar je kunt je collega’s ook met foto in een groepsgesprek slepen, waarna je met z’n allen door elkaar kunt praten. Hartstikke mooi! Ook heb ik de nieuwe BlackBerry Storm, die momenteel exclusief door Vodafone wordt verkocht in Nederland, even in mijn hand gehouden en getest. Niet doen! Het aanraakscherm werkt slordig en traag, om over het model van het toestel maar te zwijgen. Het ligt niet lekker in de hand. Pluspuntje: Het scherm draait sneller dan een iPhone, als je het toestel kantelt. Maar dat lijkt mij niet belangrijker dan de minpunten… Hoogtepunt van de dag was ons bezoek aan de stand van Tobit. Tobit maakte ooit Tobit FaxWare voor Novell NetWare, waarmee je faxen kon verzenden en ontvangen via je server. Dat product hebben ze uitgebouwd tot David, waarmee je vanaf je werkplek e-mail kunt verzenden/ontvangen, sms via de server kunt versturen/ontvangen en natuurlijk faxen! Het is een volwassen alternatief geworden voor Microsoft Exchange en Microsoft Outlook, het is met één simpele handeling van Duits om te schakelen naar Nederlands en we hebben bovendien bij een partner van Tobit nog een fantastisch mooie Fax-over-IP-oplossing gezien, die het keurig doet op een gevirtualiseerde server. Dit alles kost een scheet en drie knikkers. Geweldig! Daar gaan we meer van horen! Na de beurs hebben we in de persruimte even met Mireille bijgepraat en zijn we de stad in gegaan om met z’n drietjes iets te eten en om onze ervaringen uit te wisselen. Onze conclusie: De beurs lijkt jaar na jaar wel slechter bezocht te worden en we zijn het niet eens met het beleid dat de organisatie van CeBIT voert. Hun doelgroep is onduidelijk (de stand van T-Mobile was veel te groot voor de hal en T-Mobile richtte zich enkel op consumenten, die -voor zover ons bekend- niet de primaire doelgroep vormen voor de CeBIT) en volgend jaar hebben ze de duur van de CeBIT ingekort. Hopelijk blijft er nog iets over om de volgende keer naartoe te gaan. Bovendien vinden we dat de eindeloos lange rijen bankbiljet-tel-apparaten wel weg mogen (wie heeft er überhaupt nog geld te tellen, vandaag de dag?) en misschien kunnen ze beter hallen sluiten, dan ze met één of twee stands open te laten. De Groene Eco-hal was echt een aanfluiting. Conclusie: Energiebesparing en milieu spelen totaal geen rol en er is geen geld en ook geen aandacht voor. Wil je het milieu ontlasten? Gebruik dan helemaal geen computer De Groene Eco-hal had zoveel beter neergezet kunnen worden, maar dat hebben ze niet gedaan. Gemiste kans. Ons advies: Doe het goed, of laat het maar zitten. Vanavond ga ik lekker op tijd naar bed en morgen gezond weer op! Welterusten!

Al tijden ben ik op de hoogte van het bestaan van Microsoft Tag – een technologie, die werkt als een soort barcode.

Gisteren zat ik met Tim in de trein en toen hebben we het eens goed uitgezocht…

Het werkt met gekleurde plaatjes, die je kunt scannen (fotograferen) met behulp van je mobiele telefoon (bijvoorbeeld: iPhone, Nokia of BlackBerry).

Je hebt hiervoor Microsoft Tag Reader nodig; een kleine gratis applicatie die je met je mobiel kunt downloaden door naar http://gettag.mobi te gaan. Zodra je de Reader hebt geïnstalleerd, kun je aan de slag.

Maak (met de Reader) een foto van het onderstaande plaatje en kijk wat er gebeurt…

Spannend, hè? Ik ben heel benieuwd wat jij ervan vindt!

Test Tag 1	Test Tag 2
Test Tag 3	Test Tag 4

Met behulp van Microsoft Tag kun je visitekaartjes naar een mobiele telefoon overbrengen, een URL (link naar een website) of je kunt er een tekstbericht mee overbrengen.

Het ligt voor de hand dat deze technologie in advertenties (banners op het internet, bushokjes, TV, tijdschriften) gebruikt zal worden.

De truc is dat je er geen speciale barcodescanner voor nodig hebt, maar enkel je telefoon, die je toch altijd bij je hebt. Die telefoon kun je dan meteen gebruiken om het resultaat mee te verwerken.

Cool, hè?!?!

Bedenk eens wat je daarmee allemaal kunt doen…

Pssst! Heb je ook een iPhone 3G? Probeer dan de nieuwste software, versie 2.2.1 eens uit…
Let op: Als je je iPhone hebt gejailbreaked, dan gaat deze update niet werken.

Nieuwe firmwareversie 2.2.1 voor de iPhone beschikbaar > Nieuws > iPhoneclub.nl

Aanvankelijk had ik geen enkele interesse voor de iPhone van Apple, om redenen die ik in een eerder post beschreef.

Toen een bekend TV-blad ons vroeg een applicatie voor de iPhone Applicatie te bouwen, begrepen Marc en ik dat we er nu niet meer onderuit konden; we moesten wel aan de iPhone.
Je moet immers kunnen zien wat je concurrenten op dit gebied al gepresteerd hebben en natuurlijk is het goed zo’n ding te hebben om je met je doelgroep te kunnen identificeren.

Marc bestelde daartoe zijn iPhone en ik plaatste mijn bestelling de avond erop. Het duurde niet lang voordat ik mijn iPhone had (die van Marc zou pas een ruime week later binnenkomen).

Gek genoeg was de propositie van T-Mobile niet veranderd sinds de laatste keer dat ik hem bestelde (en kort daarna afbestelde). Bij het minimale abonnement van EUR 30 per maand x 2 jaar kost de 16 GB iPhone 3G EUR 160. De versie met 8 GB kost onder dezelfde voorwaarden EUR 80 en bij een zwaarder (duurder) abonnement of hetzelfde abonnement, maar dan voor drie jaar i.p.v. twee jaar zijn beide iPhones ‘gratis’.

Het lichtste abonnement van EUR 30 per maand is inclusief 150 smsjes en 150 belminuten en inclusief onbeperkt dataverkeer. Vooral dat laatste is erg interessant. De belminuten en de smsjes zijn vooralsnog niet zo interessant, omdat ik eigenlijk niet van plan was om met het ding te gaan bellen. Het abonnement van EUR 30 p/m x 2 jaar is eigenlijk een soort gespreide betaling.

Tsja. En dan heb je zo’n ding.

Het doet me goed om te zien dat er al heel veel applicaties voor zijn. Er zijn gratis applicaties en applicaties die geld kosten. Het valt me nog mee dat er ook behoorlijk wat applicaties in het Nederlands zijn.

Vooralsnog heb ik me beperkt tot de volgende gratis applicaties: NU (nu.nl), NOS Teletekst, Pathé, Hyves (haha; hoorde ik laatst: “Oma, heb je ook Hyves?” “Weet ik niet; moet je even in de koelkast kijken, lieverd”), Facebook, Nimbuzz en Natuurlijk onze eigen TV Gids van de bekende TV-zender.

Als je zelf applicaties voor de iPhone wilt gaan ontwikkelen, dan heb je daarvoor een certificaat nodig, dat Apple aan je kan verstrekken, als je eerst $99 betaalt. De truc is dat als Apple merkt dat je slechte applicaties maakt (of als je de boel bedondert o.i.d.) dan trekken ze het certificaat in en dan kan je applicatie niet meer worden gebruikt door je slachtoffers. Natuurlijk biedt het internet voldoende ruimte voor een publieke discussie over het nut en het gevaar van dergelijke invloed van Apple, alsook de prijs van het certificaat en de bonussen die daarmee door Apple worden betaald aan de medewerkers…

Als je “vrije” (lees: ongecontroleerde) software op je iPhone wilt hebben, dan moet je hem “Jailbreaken”. Daarvoor kun je het programmaatje Quickpwn downloaden van de gelijknamige .com-website, waarna je beschikt over een Installatieprogrammaatje waarmee je zo’n beetje alles wat je wilt kunt installeren. Desgewenst kun je ook het opstart-logo van de iPhone (is standaard natuurlijk een appel) vervangen door een ananas

Ook als je iPhone gesimlockt is, kun je hem softwarematig simlockvrij maken door een ander programmaatje, dat is geschreven door iemand die zichzelf yell0wsn0w noemt. Het spreekt voor zich dat je voor dat programmaatje eerst je iPhone moet jailbreaken…

Tsja. Ik had mijn iPhone gejailbreakt en binnen een week had ik er problemen mee. Niets hielp. Al mijn programma’s startten op en sloten zichzelf automatisch af, zonder dat ik er iets mee kon.

*edit*
Als je je iPhone jailbreakt, moet je daarna eens proberen vanaf een andere PC met SSH aan te kloppen op je iPhone met naam: root en wachtwoord: alpine
Bedenk je daarna eens, dat een vreemde dit ook met je iPhone zou kunnen doen als je op een vliegveld, station of op kantoor bent! Jailbreaken is dus eng. Natuurlijk kun je je wachtwoord veranderen, maar hoeveel mensen weten dit niet en openen daarmee de toegang tot hun iPhone voor volslagen vreemden???
*edit*

Gelukkig heeft iTunes (daarmee moet je alles op je iPhone regelen) een Herstel-functie, waardoor ik besloot afscheid te nemen van de ananas. Mijn iPhone is nu weer superstandaard en ik heb er nog geen problemen mee gehad. Eerst heb ik nog geprobeerd mijn iPhone te herstellen met behoud van gegevens, alleen heb ik die operatie op Marcs laptop uitgevoerd. Toen ik daarna probeerde een programma te installeren, moest ik het wachtwoord van Marcs iTunes-account invoeren en dat had ik natuurlijk niet! Daar zit klaarblijkelijk nog een foutje in de software…

Ik heb mijn iPhone dus helemaal leeg-leeg gemaakt en sindsdien doet-ie het weer als een zonnetje.

Mijn tussentijdse oordeel? De iPhone 3G 16 GB is een geweldig apparaat. Apple heeft de gebruikersinterface (waarmee je als gebruiker het apparaat bedient) opnieuw uitgevonden. Wel jammer is:

* Niet alle applicaties ondersteunen het draaiende scherm. Soms lukt het wel en soms niet.
* De locatie van de navigatieknoppen zijn niet consequent. Op dit gebied heeft Apple nog een hoop te leren. De “Terug”-knop van de browser zit linksonder, terwijl de meeste “Terug”-knoppen van applicaties linksboven zitten. De BlackBerry heeft een terug-knop, waarmee je altijd een stapje terug kunt. Die mis ik echt bij de iPhone.
* De hoofdmenu-toets. Als je “bovenin” de applicatie zit, d.w.z.: je kunt niet verder meer terug, dan kun je de applicatie enkel afsluiten door op de ronde menu-knop te drukken. Heb je eerst een paar keer linksonder of linksboven geklikt en dan moet je nog een keertje met je duim op de menu-knop drukken als je nog verder terug wilt.
* And last, but not least: Het toetsenbord. De iPhone heeft een virtueel touchscreen-toetsenbord en dat is echt een drama. Als ik de iPhone in één hand houd en ik typ met de wijsvinger van mijn andere hand één voor één een toetsje, dan maak ik beduidend minder fouten dan wanneer ik met twee duimen het aantal toetsaanslagen van mijn BlackBerry probeer te evenaren…

Iedereen om mij heen zegt dat het toetsenbord went, maar ik geloof er niets van. Marc zegt dat hij emotioneel al klaar is om in de weekends enkel met zijn iPhone op stap te gaan, maar ik heb nog toetsenbordvrees. Als ik in het weekend onverhoopt toch nog een smsje of een mailtje moet typen dan wil ik niet dood gevonden worden met enkel min iPhone. Er zit voor mij dus niets anders op dan voorlopig met twee toestellen, mijn BlackBerry en mijn iPhone, op stap te gaan.

Mijn toekomstvisie: Ik zie de iPhone doorbreken als huisvriend. Bekijk de TV-gids op je iPhone, check even gauw een mailtje en antwoord op een (groot)moeder-achtige manier enkel met “Ja” of “Ok” en dan valt met het toetsenbord best te leven. Ik voorzie nog een rol als boodschappenhulp. Microsoft heeft een techniek die Microsoft Tag heet, waarmee je een foto kunt maken van een soort barcode en die kun je dan mailen en door een server laten uitlezen. In het Rijksmuseum kun je deze techniek van dichbij bekijken (in combinatie met Microsoft Exchange 2007; mooi!) Als we op een dag foto’s kunnen maken met onze iPhone van de legeboodschappenlabels, dan zou Albert Heijn je volle boodschappenkar al klaar kunnen hebben voordat je naar de winkel komt. Als je dan tenminste nog naar de winkel wilt/moet. Natuurlijk wil AH dat je naar hun winkels komt, maar dat wilden de pompstationhouders lang, lang geleden ook nog. Totdat er Express-pompstations kwamen, waar je zonder bediening met enkele eurocenten korting op je benzine kon tanken. Ik daag Albert Heijn uit voor Dae’s AH Express concept, waarbij je tegen lagere boodschappenkosten je boodschappen efficiënter kunt bemachtigen. Jij blij, Albert Heijn blij; iedereen blij!

U hoort nog van mij!

nu.nl/internet | Apple breekt met exclusiviteit iPhone

Ja, hoor. Nog geen dag nadat ik online een iPhone had besteld bij T-Mobile, kreeg ik te horen dat de BlackBerry Bold verkrijgbaar is in Nederland en ook leverbaar bij kpn!

Daar kwam nog eens bij, dat ik een stukje las van Vincent Everts, die ik best hoog heb zitten, waarin Vincent aangeeft dat o.a. het 3G-netwerk van T-Mobile op z’n best brak te noemen is. Ik dacht: Dát hoef ik dus niet ook nog eens te ontdekken.

Ik bestelde mijn iPhone bij T-Mobile af en… enkele uren later had ik hem. De BlackBerry Bold. Tsja. Wat kan ik erover zeggen:

Hij heeft 3G-support,
het is een BlackBerry, dus de stabiliteit en connectivity zijn ongeëvenaard,
Er zit een superscherp beeldschermpje op met
superhelder prachtig stereogeluid,
hij heeft WLAN-support met een keigoede detectie, dus je hoeft niet telkens je draadloze netwerk te selecteren,
hij heeft ondersteuning voor BlackBerry BES over WLAN,
èn zijn batterij gaat de hele dag mee! De vroegere telefoons met WLAN of HSDPA (of UMTS) waren in no-time leeg. Deze dus niet!

Het is gewoon een superding en ik ben er heel blij mee!

Aanvankelijk had ik geen enkele interesse in de iPhone van Apple.

Ik heb een Apple iBook voor studiedoeleinden en daar houdt het eigenlijk wel bij op. De iPod van Apple kun je enkel gebruiken in combinatie met iTunes, zodat je er, buiten iTunes om, geen gewone mp3-bestanden naartoe kunt tanken. Mocht je zo’n ding nemen, dan zit je dus voor de rest van je hopelijk lange leven vast aan (het apparaat van) Apple. Je krijgt je muziekjes niet uit het apparaat! Sommige mensen vinden iTunes prettig, omdat je met dat ene programma alles kunt doen. Ik vind dat eng en jammer, omdat Apple het ene na het andere programma automatisch meelevert met iTunes en voor je het weet, staat je PC vol met ongevraagde troep.

Mijn eigen laptop kan ik redelijk schoon houden, maar telkens als ik achter de PC van een klant, vriend of familielid zit, kost het me een uur om door alle onnodige programma’s heen te spitten. Maar los van mijn praktische bezwaren tegen Apple had ik eigenlijk maar één echt principieel bezwaar: Muziek die je in de iPod stopt is niet “vrij”. Als je eenmaal aan een iPod begint, ben je dus niet vrij om later over te stappen naar een ander mp3-speler, want je muziekjes zitten gevangen en iTunes staat niet toe dat je je muziekjes overbrengt naar een ander apparaat van vrije keuze. Bovendien zijn de muziekjes die je in de iTunes Store van Apple koopt gecodeerd volgens een speciaal formaat (dit is geen normale mp3) en daar kan alleen de iPod mee overweg, dus nogmaals: eens een iPod, altijd een iPod en daar houd ik niet zo van. Bij een willekeurige flut-mp3-speler van EUR 30 heb je meer keuze en meer mogelijkheden voor de toekomst, alleen dan heb je natuurlijk niet het mooie ontwerp van Apple uit California, USA (hoewel gefabriceerd in China, maar dat is een heel andere discussie).

De iPhone (een telefoon en iPod in één) bestaat inmiddels alweer een aantal jaar en ik heb hem een tijdje gevolgd. Apple laat het apparaat al sinds het begin verkopen door de mobiele operators (in combinatie met een abonnement) en al vanaf het begin zijn er speciale scripts, waarmee je je iPhone kunt “hacken”, vrij kunt maken, zodat je zelf bepaalt met welke SIM-kaart je je eigen telefoon gebruikt en bij de mobiele operator die je zelf kiest.
Softwareversie 1.0 van de iPhone kon je kraken met hack-scriptje versie 1.0, maar al gauw kwam Apple met een nieuwe softwareversie, zodat je ook weer moest afwachten totdat er een nieuwe versie van het hack-script was, voordat je je apparaat zo kon gebruiken als je zelf wilde. Daar kreeg ik al een beetje hoofdpijn van.

Net zoals de DVD’s wereldwijd in regio’s zijn onderverdeeld om het commerciële belang van de filmmaatschappij te beschermen (hoewel dat er op neer komt dat jij als consument eigenlijk alleen maar last hebt van het feit dat je speler Regio X is en dat je daarin geen DVD’s van Regio Y kunt afspelen), zo heeft ook Apple in al haar wijsheid besloten om de wereld op te delen in gebieden en om in elk gebied haar iPhone aan te bieden als Apple vindt dat het daarvoor tijd is.

Die iPhone die dus in de VS al jaren verkrijgbaar is en die US$199 kost is hier, vele jaren later, eindelijk te koop voor het luttele bedrag van ongeveer EUR 700 en dat terwijl je bij het controleren van de huidige dollarkoers goed moet kijken of je naar de Amerikaanse Dollar of die uit Zimbabwe kijkt. Rara, wat klopt hier niet?

Gelukkig heb je bij het toestel ook een abonnement nodig en gelukkig heeft blijkbaar T-Mobile de hoofdprijs betaald aan Apple om het apparaat (voorlopig nog) exclusief te mogen verkopen in Nederland, dus met een abonnement van T-Mobile kun je het apparaat voor EUR 80 (8 GB model) of EUR 160 (16 GB model) kopen, mits je er een abonnement voor twee jaar bij afsluit!

Daar wilde ik dus niets mee te maken hebben. Totdat ik een tijdje geleden na een gezellige lunch door, laten we zeggen, aanstekelijke Windkracht bedacht dat het stom is mij blind te staren op de Blackberry, hoewel ik dat zakelijk de beste SmartPhone van het moment vind. Als ik nooit die iPhone uitprobeer, hoe kan ik dan zeggen dat ik het niks vind?

Dus besloot ik mij te verdiepen in de materie. Al snel kwam ik erachter dat in België en Italië koppelverkoop verboden is en dat je daar het apparaat zonder abonnement kunt kopen. In Nederland was de iPhone binnen enkele seconden alweer uitverkocht (mensen in slaapzakken voor de deur van de winkel midden in de nacht; dat soort taferelen), hoewel ik sterk de indruk kreeg dat Apple bewust een hype aan het fabriceren is. Jarenlang de Nederlanders laten wachten en àls-ie dan leverbaar is, ze met slechts een paar honderd tegelijk leveren, zodat er wachtlijsten ontstaan, een zwart circuit waar je best online kunt betalen, maar waar je natuurlijk nooit een iPhone voor terugziet en ondertussen de winkels maar te telefoon laten opnemen met “Nee, we hebben geen idee wanneer we ze weer binnen krijgen”… Bah! Maar goed. Ik was vastbesloten er eentje te kopen.

Hoewel er in België nog enkele exemplaren zouden moeten rondcirculeren in de winkels, bedacht ik dat het natuurlijk geen enkele zin heeft zo’n toestel te kopen zonder abonnement. Je hebt immers evengoed een abonnement nodig om het ding te kunnen gebruiken. Verder gaan er geruchten rond op het internet dat je zo’n Belgische iPhone niet met een Nederlandse SIM-kaart kunt gebruiken, terwijl er ook geruchten gaan dat het tegendeel waar is. Vodafone heeft zelfs een duidelijke handleiding hoe je “een patatje in België of een pizza in Italië« moet scoren, terwijl je meteen een iPhone *zonder abonnement* koopt”. Dat ding neem je vervolgens mee naar een Vodafone-winkel in Nederland, waar je dan een SIM-kaart kunt kopen (Vodafone noemt hem de Super SIM) waarmee je je iPhone dan kunt gebruiken. Maar ja. Dan lees ik alweer berichten dat, hoewel het internet op de iPhone met Vodafone sneller gaat dan bij T-Mobile (3,6 Mbps vs 2 Mbps) je bij Vodafone weer geen gebruik zou kunnen maken van Visual Voice Mail, wat dat dan ook weer moge zijn… Pfff. Wat een gedoe, zeg!

Ik besluit dus gewoon maar om een iPhone bij T-Mobile te bestellen, inclusief een abonnement. Dan ga ik dat ding weleens aan de tand voelen.
Er gaan geruchten dat binnenkort ook kpn het ding mag leveren, maar dat zal dan in combinatie zijn met een abonnement van… kpn, natuurlijk! Voor mij is het een kwestie van het ene kwaad of het andere. Ik betwijfel dat T-Mobile een dramatischer bedrijf zal zijn dan kpn om diensten van af te nemen (kpn lijkt zichzelf telkens te overtreffen). Volgens mij is het lood om oud ijzer, met dít verschil dat je voor kpn natuurlijk eerst weer moet wachten totdat Steve Jobs het tijd vindt voor een “vrije” markt voor de iPhones in Nederland…

We zullen het zien. Ik hou jullie op de hoogte!

iPhone 3G | Nu exclusief verkrijgbaar bij T-Mobile