dae's weblog

Eerder deze week schreef ik over Facebook en privacy. Toevallig rolde er een Privacy Statement van onze ISP (Internet Service Provider) XS4ALL binnen.
Leuk om te lezen hoe een belangrijke organisatie ook met Privacy kan omgaan.

Houd moed, mensen! Er is nog hoop!

Nu alleen nog die kassabonnen aanpakken en natuurlijk de overige ISP’s in Nederland die helaas niet zo open over hun respect voor jouw privacy zijn, wat natuurlijk niet per definitie inhoudt dat ze je privacy niet respecteren… Ze hebben er alleen nog niet zó goed over nagedacht, dat ze er publiekelijk mee naar buiten durven komen (en daarna natuurlijk ook in praktijk waarmaken wat ze op papier beloven).

Mocht jouw ISP die duidelijkheid niet geven, maar ben je wel doordrongen van de noodzaak van duidelijke stellingname rondom privacy? Stap dan vandaag nog over naar XS4ALL! Daar word je sowieso blij van!

Over XS4ALL en Privacy

Vandaag heb ik via de website van Albert Heijn de volgende reactie achtergelaten:

Zou het mogelijk zijn het de identificerende nummers van de kassabonnen te anonimiseren? Ik vind het vervelend dat mijn bankrekening-, bonuskaart- en airmilesnummer volledig op de kassabon staan, die soms achterblijft in de winkel of mee naar huis gaat. Meestal gaat mijn kassabon na controle de prullenbak in en dan vind ik het vervelend dat deze nummers daarop te lezen zijn. Ik vind dat een inbreuk op mijn privacy.

Ik snap dat het controletechnisch handig kan zijn als deze nummers op de bon verschijnen (bijvoorbeeld als je meer dan één bankrekening gebruikt en wilt controleren met welke rekening je je boodschappen hebt betaald), maar het is volstrekt onnodig om het volledige nummer op de bon af te drukken. De laatste vier cijfers zijn voor de gebruiker voldoende om zijn eigen bankrekening te herkennen, maar maakt het voor een vreemde onmogelijk (moeilijker) om zomaar achter iemands bankrekeningnummer te komen. Andere bedrijven (waaronder het Amerikaanse McDonald’s) printen sinds mensenheugenis enkel de laatste vier cijfers van het bankrekeningnummer op een kassabon, bijvoorbeeld: XXXXX1234

Ik zou het al prima vinden als mijn Albert Heijn (Schagen) het zo zou doen, maar nog beter lijkt het me als dit standaardbeleid van AH werd. Bovendien helpt dat de burgers van Nederland beter op hun gegevens passen, zoals onze rijksoverheid ons via Postbus 51 adviseert (ze vertellen alleen niet hoe).

En nu ik toch bezig ben: Zou het ook mogelijk zijn het reactieveld van de website iets te vergroten? Ik ben nu speciaal deze tekst in het Kladblok van Windows aan het typen (in een groot scherm), zodat ik de tekst daarna kan plakken in het postzegelvenstertje waarin uw gebruikers kunnen reageren op uw website. Dat kleine venstertje suggereert dat u liefst zo min mogelijk feedback van uw klanten krijgt en dat kan toch niet de bedoeling zijn…

Ik ben benieuwd hoe ze daar op reageren…

P.S.: Ik zie tot mijn schrik dat de naam van de bank ook op de kassabon staat. Ze zullen toch wel snappen dat als ze die wèl op de kassabon laten staan het geen zin heeft om enkel de laatste vier cijfers van het rekeningnummer af te drukken? De eerste cijfers van je rekeningnummer geven namelijk aan bij welke bank je rekening loopt… Ach, zo slim zijn ze vast wel… Toch?!?

Een tijdje geleden zag ik toevallig de documentaire “The Origin of AIDS”, waarin een mogelijk verband werd gelegd tussen het ontstaan van AIDS en poliovaccin, waarmee mensen in de Congo verplicht werden ingeënt. Ik kreeg de rillingen van deze tweedelige documentaire, maar ik daag iedereen uit de documentaire te kijken en zijn eigen oordeel te vellen. Sinds het zien van de documentaire heb ik een oogje op vaccins en communicatie daaromtrent.

Zo zag ik vanmorgen een tweet van Ernst Fuld over de communicatie rondom de Mexicaanse griep en als ouder maak ik mij zorgen over dit vaccin, alsook om de communicatie en hype eromheen. Gisteren besloot minister Klink dat alle kinderen vanaf zes maanden tot en met vier jaar oud een risicogroep zijn. Maar hoezo risicogroep? Welk risico lopen ze dan? Om griep te krijgen? De speciaal door de overheid in het leven geroepen website voor informatie over de Mexicaanse griep richt zich enkel op zaken als je handen wassen en zwijgt in alle talen over de specifieke gevaren van deze griep. Ik krijg daarom een sterk hype-gevoel over deze griep.

Mijn vraag is eenvoudig: welk risico loopt je kind als je het laat vaccineren en welk risico loopt je kind als je het niet laat vaccineren?

Je kind krijgt natuurlijk genoeg prikken, waarbij je jezelf nooit afvraagt wat er precies in zit, maar het probleem dat ik gevoelsmatig met dit vaccin heb, is dat er een tijdsdruk is en dat ik tegenstrijdige berichten hoor over dit specifieke vaccin. Ik heb het idee dat er onder tijdsdruk misschien verkeerde of rare dingen gebeuren, die niet zouden gebeuren als er geen tijdsdruk was… Maken we elkaar niet gewoon een beetje gek, met z’n allen?

Het preventief ruimen van dieren tijdens eerdere uitbraken was enkel vanwege de voedingsindustrie en niet omwille van de gezondheid van de dieren. Die dieren die zouden na een kortstondige ziekte namelijk gewoon beter zijn geworden, als ze niet preventief geruimd waren geweest. Als er in de schappen van de supermarkten vlees zou liggen met sporen van een virus of ziektekiem, dan zou onduidelijk zijn of het vlees van een geënt dier of een ziek dier betrof en daarom zijn er duizenden dieren onnodig afgeslacht. Het ruimen van dieren kostte geld, maar het stilleggen van de industrie en wachten tot de dieren weer beter waren, kostte meer geld. Een eenvoudig rekensommetje, dus.

De tweet van vanmorgen leidde mij naar een artikel op Deep Journal, wat vervolgens leidde tot het omstreden bestanddeel Thiomersal. Een snelle zoekopdracht op Google levert een hoop gemengde reacties op, maar ik vond ook een interessante brief van de Minister van VWS aan de Tweede Kamer van december 2005.

Waar ik me in het bijzonder zorgen om maak is het mogelijke verband tussen Thiomersal en autisme. Gek genoeg meldt de minister in bovengenoemde brief aan de Kamer dat Thiomersal sinds 2004 niet meer in griepvaccins voorkomt, terwijl het weer gewoon en zonder al te veel aandacht aanwezig is in het vaccin tegen de Mexicaanse griep…

Wat doe jij? Laat jij je kind vaccineren? Doe dan je huiswerk, lees en oordeel zelf.

DeepJournal – “Gevaarlijke stoffen in de griepvaccins? De feiten en de fictie”

Ik lees de krant en twee koppen vallen mij op (ook in die volgorde):
1. Vingerafdrukken voor de database
2. Tipgever niet meer anoniem na fout van OM

Het eerste artikel gaat over vingerafdrukken, die je voortaan verplicht moet afgeven bij aanvraag van een nieuw identiteitsbewijs. De Europese richtlijn is, dat je biometrische gegevens op het identiteitsbewijs worden bewaard, maar onze Nederlandse overheid vindt dat niet ver genoeg gaan en dus worden in Nederland alle vingerafdrukken in een centrale database opgeslagen! Ja, u leest het goed. In mijn hoofd doemen beelden op van Orwell’s 1984, maar ook van de Stasi. Wat moet Mijn Overheid met die gegevens? Kunnen ze daar wel mee overweg? Mag het nou eindelijk eens afgelopen zijn met die belachelijke War On Terror?

Dat brengt me op artikel 2. Mensen maken fouten. Overal, dus ook bij de overheid. Ik zoek even snel op Google naar:

tegen vingerafdrukken

en ik krijg een hele waslijst aan recente nieuwsberichten van mensen en instanties die mijn bezorgde mening delen.

In het krantenartikel staat bovendien nog te lezen dat de kosten voor het nemen van de verplichte vingerafdrukken aanvankelijk niet zal leiden tot een duurder identiteitsbewijs, tenzij de tijd uitwijst dat het nemen van vingerafdrukken extra tijd kost (lijkt mij evident) en dan zal deze extra tijd worden doorbelast in het identiteitsbewijs. We betalen dus zelf voor het inperken van onze eigen privacy.

Hoe heeft het zover kunnen komen? Zijn ze nou werkelijk zo naïef in Den Haag?

Al jaren houd ik mijzelf voor het Openbaar Vervoer in Nederland een warm hart toe te dragen en om die liefde te bezegelen, heb ik ooit een kortingskaart aangeschaft. In ruil voor een luttel bedrag per jaar krijg je 40% korting op alle treinreizen van de NS! Met een paar treinreisjes per jaar heb je hem er alweer uit. Tel uit je winst!

Echter: op werkdagen mag je pas na 09:00 gebruikmaken van je kortingskaart. En in het weekend geldt er geen beperking. Gek genoeg maakt het op werkdagen niet uit hoe laat je terug reist. De NS heeft blijkbaar geen last van een avondspits

Ik had gedacht dat ik redelijk zelf kon bepalen hoelaat ik vertrek en dat de beperking van 09:00 geen probleem zou vormen, maar niets blijkt minder waar. Ik zal je de details besparen, maar als je het waagt om met je kortingskaart de trein van 08:51 te nemen, dan loop je het gevaar op een forse boete! “Regels zijn immers regels”. Maar om een kaartje voor de volle mep te kopen, terwijl je een kortingskaart hebt, voelt ook niet goed

Hoe moet het dan wel?

Ik kreeg van de dienstdoende conducteur de volgende tip: Koop een kaartje voor Volledig Tarief tot aan het station waar je de 09:00-demarkatielijn zult passeren (volgens de planning van de NS). Ik woon in Schagen, dus als de NS het wil, dan zou ik ter hoogte van Heerhugowaard de tijdgrens passeren. Dan ben je tegen Volledig Tarief naar Heerhugowaard gereisd, maar je wilt nog naar Amsterdam en uiteindelijk weer terug naar Schagen. Hoe maak je dat die kaartjesautomaat wijs? Je staat nog in Schagen bij de automaat en dus vertel je de automaat dat je een treinreis naar Schagen wilt. De automaat vraagt nu: “Schagen? Maar daar bent u al! Wilt u soms vanaf een ander station opstappen?”. En dan antwoord jij: “Ja”, “ik wil van station Heerhugowaard een enkele reis naar Schagen, via Amsterdam Centraal, mèt Kortingskaart”.

Bent u er nog?!?

Dát zal me leren ooit weer een kortingskaart te nemen en de auto te willen laten staan! Als je op het punt staat een dergelijke kortingskaart te kopen, overweeg dan of je werkelijk voor je ritjes even vóór 09:00 twee kaartjes wilt kopen (het kost ongeveer een kwartier extra tijd), of misschien wil je het risico nemen beboet te worden. Misschien wil je dan ook wel het risico lopen zwart te rijden en misschien is het maar beter als je in het vervolg weer gewoon de auto neemt!

Ha, leuk! Een stukje schrijven over een Sigaar Uit Eigen Doos, of een Konijn Uit Eigen Hoge Hoed

Toen ik het laatste Bright Magazine 28 (Juli 2009) doorbladerde, zag ik in het colofon de namen van medewerkers (Medewerkers Uitgelicht), e-mailadressen, verschillende websites, telefoonnummers, concernrelaties, ja, zelfs nog een faxnummer, maar nergens een Twitter-account! Dat vond ik vreemd. Het is 2009.

Ik ging op onderzoek uit. Ik weet al tijden dat Bright op Twitter @BrightSite heet en daarover heb ik me weleens verbaasd (de naam BrightSite verwijst naar een website, terwijl een innovatieve organisatie als Bright natuurlijk het potentieel heeft zich over veel meer media uit te spreiden dan enkel een website), maar de conclusie die ik trok was dat waarschijnlijk @Bright, wat natuurlijk de eerste keuze moet zijn geweest, al bestond. Ik heb dat voor de gelegenheid maar meteen geverifieerd en inderdaad. @Bright is in handen van iemand die onmiddellijk na het openen van zijn Twitter-account en het tweeten van zijn openingstweet op 7 maart 2007 een sabbatical heeft opgenomen. Waarschijnlijk zit-ie nu met een cocktail in zijn hand ergens op een eilandje, waarvan ik de naam niet kan uitspreken. Maar er is sindsdien niets (zichtbaars) meer met de account van @Bright gebeurd en dat is natuurlijk wel zonde…

Nieuwsgierig, eigenwijs en behulpzaam als ik ben, kon ik het niet nalaten om Bright hierover een tweet te sturen. Het mooie van Social Networking is dat je zo’n beetje alles aan elkaar kunt knopen (TV, print, web en wat er verder nog mag komen), dus was ik benieuwd waarom hoe het nou zat met Bright en Twitter. Ik vroeg me af of Twitter misschien de status “experimenteel” had bij Bright, zoals dat bij andere bedrijven wel gebeurt. Experimenteel is een soort onduidelijke status, die tussen “nog niet op Twitter” en “overtuigd op Twitter aanwezig” in hangt. Soms bestaat er wèl een account op Twitter, maar zijn er geen tweets en vraag je je dus meteen af of dat bedrijf wel werkelijk dat bedrijf is. Voorbeeld hiervan is @KPN.

Ik had bij voorkeur mijn melding aan Bright netjes stil en stiekem gedaan, zoals het hoort, alleen kun je op Twitter enkel iemand een Direct Message (privébericht) sturen, als diegene jou ook volgt (een follower van jou is) en zo’n relatie hebben Bright en ik niet. Er zat dus niets anders op dan het bericht de Twitterverse in te sturen (de wijde wereld) en dan maar af te wachten. E-mail had ook gekund, maar ik was bang dan in ergens onderin een bureaulade te verdwijnen, totdat het weer maandag was en het ging bovendien om Twitter, dus ik dacht: “Als ze Twitter werkelijk serieus nemen, dan kán dit bericht ze niet ontgaan”. Ik had gezien dat de Twitter-accounts @BrightTV, @BrightMag en @BrightMagazine nog vrij waren. Maar voor hoe lang nog? Ik schreef hierover keurig een vervolgtweet.

Kijk. Er zijn organisaties die wel zèggen geïnteresseerd te zijn in innovatie, terwijl daarvan in werkelijkheid niets terecht komt. Ik vond het leuk dat Bright nog voordat ik Twitterverse kon zeggen al had gereageerd! De Twitter-accounts @BrightTV (mooi, hoor; al zeg ik het zelf!) en @BrightMagazine zijn nu in gebruik. Meteen voorzien van mooie logo’s en natuurlijk Protected, wat betekent dat de eigenaar eerst toestemming moet geven voordat je zijn tweets kunt zien. En ik vermoed dat er nog niet zoveel getweet is, maar de namen liggen in ieder geval vast. Door de accounts te Protecten kan niemand anders de namen gebruiken en hoeft Bright geen accounts zonder tweets te laten zien aan de Twitterverse; dat zou ook niet fraai zijn

Haha. Ik kan me voorstellen hoe dat gaat. Iemand ziet iets op Twitter en gaat dan bellen/mailen/smsen/faxen met iemand anders. De “telefoonpiramide” van 2009 treedt in werking en het bereikt uiteindelijk De Grote Baas. Vervolgens wordt er in het weekend iemand uit zijn bed gebeld: “Klopt het wat die Eenvoudige Boerenzoon uit Schagen schrijft? Het moet NU geregeld worden en eigenlijk had dat al zo moeten zijn. Waar betalen we jou eigenlijk voor?!?”

Dat brengt mij meteen op het volgende: Moet er een krakerswet komen voor leegstaande Twitter-accounts? Vanwege de jarenlange woningnood in Nederland bestaat er (zolang de politiek het wil) een wet, die keurig beschrijft onder welke omstandigheden je een pand mag bezetten, als de eigenaar er geen duidelijke plannen mee heeft en het ondertussen maar leeg staat. Hoe lang vind jij dat een Twitter-account mag bestaan zonder dat deze werkelijk gebruikt wordt? Komen er straks Twitter-account kapers, die jouw naam vastleggen, zodat jij hem dan moet kopen voor veel geld, zoals dat eerder gebeurde (en nog steeds gebeurt) met domeinnamen? Moet Twitter de Protected accounts opheffen, zodat alles in de openbaarheid kan gebeuren?

#ThumbsUp Bright! Jullie zijn goed bezig en volgend jaar vraag ik wederom als verjaardagskado van ons kantoor een abonnement op jullie fantastische magazine

Zou het dan toch nog goed komen met Nederland en de doorgeslagen regeldruk?

NOSJOURNAAL – Rookverbod ongeldig voor klein café

Ik ontving per post een nieuwe Access Key (authenticatiecalculator). Was de oude dan niet goed? Zouden ze, onder het nieuwe bewind, meer aandacht hebben gekregen voor beveiliging? Was de beveiliging vroeger dan minder?