dae's weblog

wensballon voor een kind

ik laat je gaan
en koester hoop
op beter verloop
en gelukkig bestaan

wat ik je kan geven
mijn hoofd en mijn hart
en kans op een start
van een liefdevol leven

er komt een moment
dat het moeilijk zal zijn
je niet weet wie je bent

heel ver hier vandaan
je bent nog zo klein
ik laat je gaan

chocolade

jarenlang heb ik de chocola gemeden
slapend gevaar in wikkels van goud zoo blank
krakend genot uit diep, donkerbruin verleden
laaghangend fruit van bitterzoete rank

mijn lief, ik heb je chocolade gegeten
nou ja: wij hebben er samen urenlang in gebaad
tot waanzin hebben wij elkaar gedreven
verdronken in een bitterzoete daad

luka

af en toe ben ik met haar op het water
de warme wind fluistert zachtjes haar naam
haar golvende haren als dansende manen
de zon slaat ons gade en waakt over haar

vakantie met pappa

mijn hoofd ligt in zijn linkerhand
rechts mijn tamboerijn en stuur
pappa fietst ons veilig thuis
terwijl ik heerlijk slaap

‘t is prachtig weer; dat moet gezegd
soms helpt de wind ons; soms niet
het duurt nog heel eventjes
en dan lig ik in bed

ik weet dat pappa van mij houdt
voel de liefde door zijn hand
kan het hem niet vertellen
hij wel; dat doet hij ook

wat zijn de dagen heerlijk lang
ik droom woorden op papier
lig ondertussen in bed
verbeeld me dat ik schrijf

wit

ik dacht dat ik sliep, maar ik waak
en zag wat ik nimmer nog zag
de nacht schemert door naar de dag
een lach riep mij terug uit mijn slaap

zij rent voor mij uit en ik zwicht
haar schoonheid als honing zo zoet
zij tovert met eb en met vloed
en al waar zij liep werd het licht

als ‘s nachts de woorden tot mij komen

als ‘s nachts de woorden tot mij komen
sluip ik uit bed, pak pen en bril
ik vang de woorden uit mijn dromen
en schik ze naar mijn vrije wil

als rijpe appels aan de bomen
die reiken naar de morgenstond
(ze weten dat de zon zal komen
waar ik zojuist mijn woorden vond)

een felle zon beschijnt het land
ik zie en voel de warme gloed

wij liggen samen, hand in hand
terwijl de maan mijn woorden voedt

Voortschrijdend inzicht

voor greet en aad

is het mijn trein,
die beweegt?
kijk,
voel,
ja, pas dán weet ik het
zeker.

Chopin sluipt
op zijn sokken
en dan hoor ik hem
opeens

Ja

daar zijn we dan.
En pas nu weet ik het

Breekbaar

mijn lief

de winter

heeft ons overvallen

met een deken van sneeuw

en krakend ijs, als pure chocolade