dae's weblog

buiten wordt het langzaam droog
binnen st(r)eelt de kunst het oog

11, 12 en 13 september 2009 draag ik gedichten voor, in het kader van KuNSTTROuPE, in het Slot Schagen onder muzikale begeleiding van het legendarische improvisatiecollectief ArtKweek.

Ateliers Schagen – KuNSTTROuPE 2009.

verlangen

Daar was je dan, opeens
Ik wist niet dat
jij het zou zijn tot
ik je zag en nu

Daar ben je dan, opeens
Ik herken je nu
ik je zie

tijd

Tijd is niet onze vijand
maar slechts een toeschouwer
en een goede vriend van mooie herinneringen

herfst

vannacht, toen ik aan ‘t zwemmen was
(het water was warm; het zicht was slecht)
zag ik na een poosje de bladeren pas
ze waren zo mooi; ze leken wel echt

één voor één reikte de maan ze aan
bladeren van zilver, dansend in licht
spelend, zich vleiend langs mijn gezicht
tot de ochtend kwam; het was tijd om te gaan

en nu, lieve maan, heb ik je gevonden
herken je gezicht, je stralende lach

zijn onze levens één geworden
en regeren wij samen nacht en dag

30

Water van liefde
als in een regenbui
maar ook in de wolken nog
jaren daarna

Ik zie mensen rennen,
schuilen voor de regen
terwijl iemand zingt:

The more things seem to change
The more they stay the same

Tot ziens, hè, zegt ze dan
Het beste

Liefde zit in de lucht

Ontwaken

Door een dak van glas
kust de zon mijn lichaam

Stil lig ik
als onder een vijver van krant
Ik beweeg mij niet

maar ik verplaats mij wel
Schaduw en warmte
Waar ben ik?

Waar ben ik?
Veiligheid en warmte
Ik verplaats mij niet
maar ik beweeg mij wel

Heerlijk lang blijf ik lekker liggen
Een spel van temperatuur en licht
Terwijl ik zweef in warm water
met woorden geprojecteerd op mijn gezicht

verder(f)

als al je hoop vergaan is
zelfs je Second Life gefaald
als je vrouw er net vandoor is
je huur nog niet betaald
wees zuinig met je zorgen
worstel nog eventjes door
en zoek de trein naar morgen
stap in, of, ga ervóór!